Wednesday 22nd of August 2018 10:07:14 AM

Βιασμός ο χείριστος εξευτελισμός

Βιασμός ο χείριστος εξευτελισμός

Ανασκόπηση της νομολογίας σχετικά με το έγκλημα του βιασμού ενήλικης γυναίκας, επιχείρησε το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας σε ομόφωνη απόφαση του στην υπόθεση αρ.: 18831/16 ημερομηνίας 26 Μαΐου 2017. Επιβάλλοντας ποινή φυλάκισης 8 χρόνων στον κατηγορούμενο, οι Δικαστές του Κακουργιοδικείου Έλενα Εφραίμ (Πρόεδρος) Νίκος Γερολαίμου και Στέλλα Μέσσιου, τόνισαν τα ακόλουθα, σύμφωνα με προηγούμενες αποφάσεις για τα αδικήματα του βιασμού:

Το άρθρο 145 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προβλέπει ως μέγιστη ποινή για το αδίκημα του βιασμού τη διά βίου φυλάκιση. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Rana κ.ά. v. Δημοκρατίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 489 η μέγιστη ποινή για το αδίκημα του βιασμού αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα που προσδίδεται στο συγκεκριμένο έγκλημα από τον Νόμο και αντανακλά τις κοινωνικά ζημιογόνες επιπτώσεις του. Σε εκείνη την υπόθεση έγινε παραπομπή στην παλαιότερη υπόθεση Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 259 στην οποία αναφέρθηκε πως «σε σεξουαλικά αδικήματα πρέπει να επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή για την καταστολή τους ενόψει της ιδιαίτερης σοβαρότητας τους ως εγκλημάτων τα οποία όχι μόνο στρέφονται κατά των ηθών αλλά και γιατί προσβάλλουν την προσωπικότητα του θύματος».

Πέραν της εγγενούς σοβαρότητας του αδικήματος του βιασμού, δυστυχώς παρατηρούμε μια σταθερή και συνεχόμενη αύξηση στην καταχώριση υποθέσεων που αφορούν σεξουαλικά αδικήματα. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί πως τέτοιες υποθέσεις καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο ποσοστό του συνόλου των υποθέσεων που εκκρεμούν τώρα ενώπιον μας. Ενόψει της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξη αυτού του είδους αδικημάτων, το καθήκον για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαίο και επιβεβλημένο. 

Η νομολογίας για αδικήματα βιασμού ενήλικης γυναίκας καταδεικνύει πως συνήθως επιβάλλονται πολυετείς ποινές φυλάκισης οι οποίες κυμαίνονται μεταξύ 6 και 14 ετών. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Ivarsson v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 159/15, ημ. 29.11.16, Tarita κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 106 και 114/14, ημ. 8.7.16, Νικολάου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 23/13, ημ. 22.5.14, Neica v. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 527, Meterin v. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 120, Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 53, Λοΐζου κ.ά. v. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 469, Χριστοφή v. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 323, Akil v. Αστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 148, Φιλίππου v. Δημοκρατίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 341, Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 229, Hamieh v. Γενικού Εισαγγελέα (2006) 2 Α.Α.Δ. 259, Β.Ε.Κ. v. Δημοκρατίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 228, Δ.Γ. v. Γενικού Εισαγγελέως (2005) 2 Α.Α.Δ. 485 και Rana κ.ά. v. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Δεν παραγνωρίζουμε επίσης την υπόθεση Τrussler v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 65/12 και 70/12, ημ.16.1.13, στην οποία σε έφεση για ανεπάρκεια της τετραετούς ποινής που επιβλήθηκε για βιασμό, το Εφετείο τη χαρακτήρισε επιεική αλλά όχι έκδηλα ανεπαρκή και έτσι την επικύρωσε. Όπως λέχθηκε «η κάθε υπόθεση κρίνεται στα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και ανάλογη με αυτά είναι και η ποινή (βλ. Γιάγκου ν. Δημοκρατίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 67)» και αυτή ακριβώς η αρχή φαίνεται να αντανακλά τη διακύμανση των ποινών που επιβλήθηκαν στις προαναφερόμενες υποθέσεις.

Κρίνεται σκόπιμη η παραπομπή στα γεγονότα κάποιων εκ των προαναφερομένων υποθέσεων. Τούτου λεχθέντος, ταυτόχρονα λαμβάνουμε υπόψιν και τη νομολογιακή αρχή πως τέτοιες αποφάσεις είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρόμοιας φύσης αδικήματα, όμως δεν αποτελούν ένα σταθερό δείκτη καθορισμού ποινής καθότι η ποινή σε κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της και του παραβάτη. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 123 και Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 1.

1)Στην Ivarsson v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) το Εφετείο τόνισε πως «ο βιασμός αποτελεί τη χείριστη μορφή εξευτελισμού και κακοποίησης που μπορεί να υποστεί ένας άνθρωπος. Το σώμα εκάστου αποτελεί μέρος του είναι του [sic], και δικαιούται να το χρησιμοποιεί όπως ο ίδιος επιθυμεί. Η επέμβαση στο αναφαίρετο αυτό δικαίωμα, ιδιαιτέρως όταν επέρχεται με την άσκηση βίας, επιτάσσει την αυστηρή τιμωρία του παραβάτη».

Στην εν λόγω υπόθεση ο εφεσείων τοποθετώντας το χέρι του πάνω στο στόμα και τη μύτη της παραπονούμενης εμποδίζοντας την να αναπνεύσει, έκαμψε, ουσιαστικώς, την αντίσταση της και όταν η παραπονουμένη παρέμεινε ακίνητη, προφασιζόμενη ότι έχασε τις αισθήσεις της, ο εφεσείων επανατοποθετούσε το χέρι του στο πρόσωπο της όποτε αυτή εκινείτο. Βρισκόμενη σε αυτή τη φάση, ακινητοποιημένη, ως «νεκρή», ο εφεσείων τοποθέτησε τα πόδια της παραπονουμένης στους ώμους του και τη βίασε. Αφού έκρινε τον εφεσείοντα ένοχο, κατά την επιβολή ποινής το Κακουργιοδικείο χαρακτήρισε τη συμπεριφορά του εφεσείοντος ως τη χειρότερης μορφής εκμετάλλευση της ευάλωτης θέσης στην οποία βρισκόταν η παραπονουμένη, περιλαμβανομένης της κατάστασης της λόγω κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών, που ήταν εν γνώσει του εφεσείοντος πριν από τον βιασμό. Το Κακουργιοδικείο περαιτέρω επισήμανε μια άλλη, εξίσου σημαντική πτυχή, που άπτεται του τρόπου με τον οποίο ο εφεσείων εξευτέλισε την παραπονουμένη, σπρώχοντας την σχεδόν ολόγυμνη (φορώντας μόνο στηθόδεσμο) έξω από το δωμάτιο μετά που ικανοποίησε τις σεξουαλικές του ορέξεις, αναγκάζοντας την να ζητήσει βοήθεια πανικόβλητη τρέχοντας στον διάδρομο του ξενοδοχείου και κτυπώντας τις πόρτες των υπόλοιπων δωματίων, πριν κατευθυνθεί στην είσοδο του ξενοδοχείου. Η ποινή των 7 ετών επικυρώθηκε κατ΄ έφεσιν.

2)Στην υπόθεση Tarita  κ.ά. v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) οι δύο εφεσείοντες προσφέρθηκαν να μεταφέρουν την παραπονούμενη, ηλικίας 50 ετών, Βιετναμέζικης καταγωγής, στην οικία όπου εργαζόταν και αντ΄ αυτού τη μετέφεραν σε απόμερο μέρος σε δάσος, ο ένας εκ των δύο την εμπόδισε να βγει από το αυτοκίνητο και τη χαστούκισε στο πρόσωπο ενώ και οι δύο τη βίασαν διαδοχικά και την εξανάγκασαν να τους κάνει στοματικό σεξ. Ο δεύτερος έκανε και ανεπιτυχή προσπάθεια για πρωκτικό βιασμό. Το Κακουργιοδικείο έκρινε και τους δύο ένοχους για απαγωγή και βιασμό κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας και επέβαλε σε αυτούς συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών για τον βιασμό και 3 ετών για την απαγωγή. Το Εφετείο σημείωσε πως δεν χρησιμοποιήθηκε υπέρμετρη βία για τον εξαναγκασμό του θύματος και έλαβε υπόψιν την ηλικία του θύματος και το λευκό ποινικό μητρώο των εφεσειόντων. Έλαβε επίσης υπόψιν πως ο βιασμός ήταν επαναλαμβανόμενος, ήτοι από τους δύο, πως ήταν αποτέλεσμα προσχεδιασμού, πως το θύμα υποβλήθηκε σε επιπρόσθετες σεξουαλικές προσβολές και είχε δυσμενή, αλλά όχι ιδιαίτερα σοβαρά ψυχολογικά αποτελέσματα, και πως βίωσε τα όσα είχε ζήσει ξανά κατά τη μαρτυρία της στο Δικαστήριο. Έκρινε πως οι επιβληθείσες ποινές για τον βιασμό ήταν έκδηλα υπερβολικές και τις μείωσε σε 10 έτη ενώ επικύρωσε τις ποινές των 3 ετών για την απαγωγή.

Αξίζει να σημειωθεί πως στην εν λόγω υπόθεση το Εφετείο αναφέρθηκε με επιδοκιμασία στην Αγγλική υπόθεση R. v. Billiam (1986) 8 Cr. App. R.(s) 48, ως προσφέρουσα καθοδήγηση αναφορικά με τους παράγοντες οι οποίοι επαυξάνουν τη σοβαρότητα του αδικήματος του βιασμού. Αυτοί είναι οι ακόλουθοι:

(i)    Χρήση βίας για τον εκφοβισμό του θύματος

(ii)  Χρήση όπλου για εκφοβισμό ή τραυματισμό του θύματος

(iii) Επαναλαμβανόμενος βιασμός

(iv) Ο βιασμός είναι αποτέλεσμα προσεκτικού προγραμματισμού

(v)  Ύπαρξη προηγούμενων καταδίκων παρόμοιας φύσης

(vi) Υποβολή του θύματος σε επιπρόσθετες σεξουαλικές προσβολές ή διαστροφές

(vii)  Το θύμα είναι μεγάλης ή πολύ μικρής ηλικίας

(viii) Πρόκληση ιδιαίτερα σοβαρών δυσμενών αποτελεσμάτων για το θύμα, είτε σωματικά, είτε ψυχολογικά.

3)Στη Νικολάου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος σε πέντε κατηγορίες για σεξουαλικής φύσεως αδικήματα σε βάρος της 31χρονης Ρωσίδας τουρίστριας και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές, με ψηλότερες των 8 ετών στις δύο κατηγορίες βιασμού ενώ οι άλλες τρεις αφορούσαν άσεμνη επίθεση, απαγωγή και επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης. Η παραπονούμενη ήρθε στην Κύπρο για διακοπές και το επίδικο βράδυ πήγε για ποτό σε ένα μπαρ κοντά στο ξενοδοχείο όπου διέμενε. Εκεί γνωρίστηκε με τον εφεσείοντα, ο οποίος την πήρε με τη μοτοσυκλέτα του σε άλλο μπαρ για διασκέδαση. Γύρω στα μεσάνυκτα έφυγαν και η παραπονούμενη δέχθηκε την πρόταση του εφεσείοντος να τη μεταφέρει στο ξενοδοχείο της. Αυτός τη μετέφερε σε ένα μικρό σπιτάκι που είχε ο αδελφός του σε ερημική περιοχή, όπου η παραπονούμενη πέρασε εφιαλτικές στιγμές με αποκορύφωση να υποστεί δύο βιασμούς, αφού ο εφεσείων την έσπρωξε και την κτύπησε με γροθιές στο κεφάλι. Χωρίς εσώρουχο και παπούτσια μεταφέρθηκε από τον εφεσείοντα στο ξενοδοχείο. Η παραπονούμενη έφερε πολλαπλές εκδορές και εκχυμώσεις (α) στη θωρακική και κοιλιακή χώρα, (β) σε αμφότερους τους μηρούς και κνήμες, (γ) στη δεξιά και αριστερή γλουτιαία χώρα, (δ) στον δεξιό βραχίονα και αντιβραχίονα, (ε) στο πέλμα του δεξιού ποδιού, (στ) στο πρόσωπο και κεφάλι, (ζ) στην αυχενική χώρα και (η) στον αριστερό μαστό. Η έφεση τελικώς προωθήθηκε μόνο εναντίον της καταδίκης η οποία και επικυρώθηκε.

4)Στην υπόθεση Neica v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) ο εφεσείων καταδικάστηκε σε τρεις κατηγορίες βιασμού, πέντε κατηγορίες απαγωγής και μία κατηγορία συνωμοσίας με άλλο πρόσωπο προς διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων. Του επιβλήθηκαν σε όλες τις κατηγορίες ποινές φυλάκισης με μέγιστο ύψος τα 7 έτη, οι οποίες συνέτρεχαν.

Η παραπονουμένη καταγόταν από το Βιετνάμ και βρισκόταν στην Κύπρο για να εργαστεί ως οικιακή βοηθός. Συνάντησε τον εφεσείοντα έξω από ένα περίπτερο ο οποίος της μίλησε και ακολούθως της είπε ότι στο σπίτι του ήταν μια άλλη Βιετναμέζα την οποία η παραπονούμενη προθυμοποιήθηκε να συναντήσει όταν ο εφεσείων της είπε ότι ήταν «κουρασμένη». Πήγαν μαζί στο διαμέρισμα του όπου την κλείδωσε και της είπε ότι δεν υπήρχε καμιά Βιετναμέζα και ότι της είχε πει ψέματα διότι ήθελε να κάνει σεξ μαζί της. Αυτή εξαρχής εκδήλωσε την πρόθεση της να φύγει, προσπαθώντας να πηδήξει και από το παράθυρο, ο εφεσείων όμως την εμπόδισε επανειλημμένα με βία και τελικά την οδήγησε στο υπνοδωμάτιο και, ρίχνοντας την στο κρεβάτι, τη βίασε για αρκετή ώρα χωρίς όμως να εκσπερματώσει, αφού τότε κτύπησε η πόρτα. Μπήκαν στο διαμέρισμα τέσσερις άνδρες και ένας από αυτούς ήρθε στο υπνοδωμάτιο και της ζήτησε να κάνουν σεξ. Όταν αυτή αρνήθηκε, εκείνος τη κτύπησε και στη συνέχεια τη βίασε για αρκετή ώρα συνεχίζοντας να την κτυπά μέχρι που αιμάτωσε, εκσπερματώνοντας σε μια πετσέτα. Όταν έφυγαν οι τέσσερις άνδρες, η παραπονούμενη προσπάθησε και πάλι να φύγει αλλά ο εφεσείων την εμπόδισε και, οδηγώντας την στο υπνοδωμάτιο, τη βίασε και πάλι τόσο κολπικά όσο και πρωκτικά για πολλή ώρα χωρίς να εκσπερματώσει, πράγμα το οποίο επανέλαβε μετά από ώρα, αυτή τη φορά εκσπερματώνοντας και τελικά την άφησε να φύγει.

5)Στην υπόθεση Meterin v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δίκης, στην κατηγορία του βιασμού και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών. Ο βιασμός διαπράχθηκε τις πρωινές ώρες της 10.4.05 όταν άγνωστο πρόσωπο που είχε γνωρίσει η παραπονούμενη νωρίτερα, την οδήγησε σε κατοικία όπου μαζί με τον εφεσείοντα και ένα άλλο πρόσωπο, παρά τη θέλησή της, με χρήση βίας και απειλών τη βίασαν διαδοχικά. Το Εφετείο θεώρησε ως επιβαρυντικό παράγοντα το γεγονός των διαδοχικών βιασμών που υπέστη η παραπονούμενη από διάφορους άντρες μεταξύ των οποίων και ο εφεσείων και παρόλο που δεν διαφοροποίησε την ποινή αναγνώρισε πως, κάτω από τις δοσμένες περιστάσεις, θα μπορούσε να ήταν και αυστηρότερη.

6)Στη Λοΐζου κ.ά. v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) οι εφεσείοντες ήταν φίλοι. Με τον εφεσείοντα 1, η παραπονούμενη το καλοκαίρι του 2004 συνήψε ερωτική σχέση, κατά τη διάρκεια της οποίας είχαν δύο φορές σεξουαλική επαφή. Διέκοψε μαζί του και λίγο αργότερα, γνώρισε τον εφεσείοντα 2, με τον οποίο δημιούργησε ερωτικό δεσμό. Για την προηγούμενή της σχέση ενημέρωσε τον εφεσείοντα 2. Οι εφεσείοντες βίασαν την παραπονούμενη διαδοχικά, αρχής γενομένης από τον εφεσείοντα 2, ο οποίος αφού την κατέβασε από το αυτοκίνητο, όπου βρισκόντουσαν και οι τρεις μαζί, την έσπρωξε στην πόρτα του οδηγού και τη βίασε με το πρόσωπό της στραμμένο προς το αυτοκίνητο. Αμέσως μετά άρχισε να τη βιάζει και ο εφεσείων 1 αφού την έσπρωξε βίαια προς το αυτοκίνητο, με το πρόσωπό της πάλι στραμμένο προς αυτό. Ο εφεσείων 1 την άρπαξε από τα μαλλιά, της τραβούσε το κεφάλι και την πίεζε στον λαιμό. Της έλεγε πως αν δεν δεχόταν, θα την έσερνε στα κάτσαρα. Η ίδια φώναζε και ζητούσε βοήθεια. Σε κάποια στιγμή κατάφερε να διαφύγει αλλά οι εφεσείοντες την έφεραν πίσω τραβώντας την από το χέρι. Όταν φάνηκε μακριά ο φάρος της Αστυνομίας, την έβαλαν στο αυτοκίνητο και την οδήγησαν πίσω στην παρέα με την οποία ήταν οι εφεσείοντες πριν τον χρόνο κατά τον οποίο έλαβαν χώραν τα πιο πάνω γεγονότα, λέγοντας της να μην αναφέρει σε κανένα αυτό που συνέβη. Το Εφετείο επικύρωσε την καταδίκη και τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 10 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα στις δύο κατηγορίες βιασμού. Τόνισε πως παρά το γεγονός ότι η παραπονούμενη δεν κτυπήθηκε με ιδιαίτερη σκληρότητα, δεν μπορούσε να παραβλεφθεί ο σχεδιασμός και ο εξευτελισμός που αυτή υπέστη από τον εφεσείοντα 2, με τον οποίο την περίοδο εκείνη διατηρούσε μια ερωτική σχέση. Το γεγονός ότι δεν συνέτρεχαν επιβαρυντικοί παράγοντες, όπως προηγούμενες καταδίκες για βιασμό, επιπτώσεις στο θύμα ιδιάζουσας σοβαρότητας, χρησιμοποίηση όπλου για εκφοβισμό, δεν συνιστούσε λόγο για εξουδετέρωση της ανάγκης επιβολής αποτρεπτικής ποινής.

7)Στη Φιλίππου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) η παραπονούμενη, Λετονή υπήκοος, 40 ετών, συνάντησε τον εφεσείοντα καθ' οδόν προς το κέντρο Παραλιμνίου. Του είπε ότι ήθελε να πάει στο Παραλίμνι και αυτός προθυμοποιήθηκε να τη μεταφέρει. Αντ΄ αυτού άλλαξε πορεία οδηγώντας προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η παραπονούμενη, η οποία είχε αντιληφθεί τις προθέσεις του αντέδρασε κλαίοντας και έχοντας την πόρτα του αυτοκινήτου ανοικτή ελπίζοντας ότι θα γινόταν αντιληπτή από κάποιο άλλο οδηγό ο οποίος θα αντιλαμβανόταν τι συνέβαινε και θα προσέτρεχε σε βοήθειά της. Ο εφεσείων σε απάντηση στις παρακλήσεις της παραπονούμενης να την αφήσει να φύγει, απάντησε «θέλω σεξ». Όταν ο εφεσείων έφθασε σε ερημική περιοχή στάθμευσε το αυτοκίνητο του και η παραπονούμενη μη έχοντας άλλη επιλογή του είπε «ok., you wantsex, ok.». Τότε ο εφεσείων για μια περίπου ώρα ήλθε σε σεξουαλική επαφή μαζί της στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου και τελείωσε μόνος του εκσπερματώνοντας στην κοιλιά και στο στήθος της. Όταν τελείωσε ξεκίνησε το αυτοκίνητο. Αμέσως μετά σταμάτησε και πάλι και της ζήτησε την τσάντα της. Αυτή αρνήθηκε να του τη δώσει και του έδωσε το ποσό των Λ.Κ.150  στην προσπάθειά της να αποφύγει την απώλεια ολόκληρης της τσάντας της. Αμέσως μετά ο εφεσείων άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου και την έσπρωξε έξω αφήνοντάς την στο σημείο αυτό και εγκαταλείποντας τη σκηνή ο ίδιος. Το Εφετείο έλαβε υπόψιν πως ο εφεσείων άσκησε σωματική και ψυχολογική βία στο θύμα, βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες που εμπεριείχαν το στοιχείο της βίας και επικύρωσε τόσο την καταδίκη όσο και την ποινή των 8 ετών για βιασμό.

8)Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) ο εφεσείων οδηγούσε το αυτοκίνητό του όταν συνάντησε την παραπονούμενη, αλλοδαπή από τη Σρι Λάνκα, 47 ετών, η οποία περίμενε στον σταθμό λεωφορείων για να μεταβεί στο παρεκκλήσι της Αγίας Θέκλας, και της πρότεινε να τη μεταφέρει ο ίδιος στον προορισμό της. Κατά τη διαδρομή άλλαξε πορεία, οδήγησε το αυτοκίνητό του σε απόμερο μέρος, στάθμευσε, βγήκε από τη θέση του και πήγε στην πόρτα του συνοδηγού, όπου καθόταν η παραπονούμενη. Την έπιασε από τον ώμο και τη γύρισε προς το μέρος του χρησιμοποιώντας βία για να τη ρίξει στο κάθισμα, όπου και τη βίασε παρά τις αντιδράσεις της. Ο εφεσείων συνελήφθη, παραδέχθηκε την πράξη του λέγοντας πως έκαμε λάθος. Ενώπιον του Δικαστηρίου δήλωσε μη παραδοχή και κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας η παραπονούμενη δήλωσε πως συγχώρεσε τον εφεσείοντα, ο οποίος και ακολούθως παραδέχθηκε την κατηγορία. Το Κακουργιοδικείο, αφού έλαβε υπόψιν τα πιο πάνω γεγονότα, το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντος και τις προσωπικές του συνθήκες έκρινε πως η αρμόζουσα ποινή ήταν 6ετής φυλάκιση, ποινή η οποία επικυρώθηκε από το Εφετείο.

9)Στην υπόθεση Hamieh v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) ο εφεσείων, αλλοδαπός ηλικίας 24 ετών, κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακρόασης πως βίασε 48χρονη Φιλιππινέζα. Δεν υπήρξε χρήση υπέρμετρης βίας και απειλής κατά της ζωής της, αλλά προσχεδιασμός στην αξιόποινη συμπεριφορά του. Συγκεκριμένα ο εφεσείων μπήκε στο διαμέρισμα της, την άρπαξε δυνατά από το χέρι, την έσπρωξε στο υπνοδωμάτιο όπου τη βίασε παρά τις εκκλήσεις της να μην το πράξει. Η συνουσία διήρκησε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Η ποινή φυλάκισης των 9 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα επικυρώθηκε κατ' έφεση.

10)Στην υπόθεση Rana κ.ά. v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) το Εφετείο επικύρωσε τόσο την καταδίκη όσο και την 7ετή ποινή φυλάκισης στους δύο εφεσείοντες για βιασμό η οποία δικαιολογείτο λόγω της χρήσης βάναυσου τρόπου και απειλών κατά της ζωής της παραπονούμενης, τουρίστριας 24 ετών, από την Ιρλανδία προκειμένου αυτή να συγκατανεύσει στις ορέξεις τους. Η παραπονούμενη με μια φίλη της ήταν έξω και είχαν καταναλώσει αρκετά οινοπνευματώδη ποτά σε διάφορες μπυραρίες. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν το άλλο κέντρο όπου έμειναν μέχρι που έκλεισαν τα φώτα και σταμάτησε η μουσική. Βγαίνοντας από το κέντρο κατευθύνθηκαν σε σνάκ-μπαρ απέναντι από το κέντρο και από εκεί απομακρύνθηκαν με τους εφεσείοντες. Ο εφεσείων 1 οδήγησε την παραπονούμενη σε σπίτι όπου διέμενε με τον εφεσείοντα 2. Το εσωτερικό του σπιτιού ήταν σκοτεινό. Σε ένα από τα δύο δωμάτια του σπιτιού, η παραπονούμενη αντιλήφθηκε τη φίλη της να βρίσκεται ξαπλωμένη στο πάτωμα ακίνητη. Της φάνηκε νεκρή. Φοβήθηκε και άρχισε να ουρλιάζει. Τότε ο εφεσείων 1 την οδήγησε σε παρακείμενο δωμάτιο, την έσπρωξε στο πάτωμα, την κτύπησε στο πρόσωπο και της έκλεισε το στόμα με το χέρι του, ενώ με το άλλο χέρι της έκαμε μια χειρονομία που υποδηλούσε ότι θα της έκοβε τον λαιμό. Στη συνέχεια άρχισε να της βγάζει τα ρούχα ενώ ταυτόχρονα την κτυπούσε. Η παραπονούμενη είπε «Εντάξει, εντάξει κάνε ότι θέλεις» και ο εφεσείων με βίαιο τρόπο ήλθε σε συνουσία μαζί της αφού προηγουμένως έσπρωξε το σε στύση πέος του μέσα στο στόμα της. Σε λίγο μπήκε στο δωμάτιο ο εφεσείων 2. Ο ένας από τους δύο εφεσείοντες την κάθισε στα γόνατά του και άρχισε να πιέζει το σε στύση πέος του στον πρωκτό της με βία. Η παραπονούμενη άρχισε και πάλι να ουρλιάζει από πόνο. Τότε ο εφεσείων 2 ξάπλωσε γυμνός στο πάτωμα και της ζήτησε να καθήσει πάνω στο πέος του. Ο εφεσείων 1 στεκόταν δίπλα. Αυτή συμμορφώθηκε από φόβο. Ο εφεσείων 2 πίεσε το πέος του βίαια μέσα στον κόλπο της. Αυτό συνεχίστηκε για ένα-δύο λεπτά. Σε κάποιο στάδιο οι εφεσείοντες σταμάτησαν απότομα. Ένας από αυτούς τη βοήθησε να φορέσει τα ρούχα της, ακολούθως δε κατευθύνθηκαν προς την έξοδο του σπιτιού. Βγαίνοντας η παραπονούμενη διαπίστωσε ότι η φίλη της δεν βρισκόταν στο άλλο δωμάτιο. Ακολούθως μπήκαν σε αυτοκίνητο, και αφού την εκφόβισαν ότι θα την σκότωναν αν έλεγε τίποτε σε κανένα, την κατέβασαν σε ένα έρημο τόπο.

 



Πρόσθεσε ένα σχόλιο