Sunday 19th of August 2018 07:25:43 AM

Φυλάκιση στον παππού

Φυλάκιση στον παππού

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ σοβαρές και πολύ λυπηρές ήταν και οι συνέπειες της αξιόποινης συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου προς την ανήλικη εφόσον το απότοκο ήταν η παρουσίαση ψυχικών τραυμάτων με πρώιμα καταναγκαστικά στοιχεία προσωπικότητας και κυρίως η ανάμειξη σε αιμομικτικά παιγνίδια με τον κατά τέσσερα έτη μεγαλύτερο αδελφό της, με αποτέλεσμα τα δύο αδέλφια να διαμένουν πλέον χωριστά.

Τα παραπάνω επεσήμαναν η Πρόεδρος του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας Έλενα Εφραίμ και το Μέλος του Κακουργιοδικείου Στέλλα Μέσσιου, καταδικάζοντας σε φυλάκιση εφτά χρόνων τον παππού που κρίθηκε κατά πλειοψηφία ένοχος για άσεμνες επιθέσεις στην εγγονή του. Το δεύτερο Μέλος του Κακουργιοδικείου Νίκος Γερολέμου (μειοψηφία) έκρινε ότι δεν αποδείχθηκαν τα εναντίον του κατηγορούμενου αδικήματα.

Σύμφωνα με την καταδικαστική απόφαση, ο Κατηγορούμενος, μεταξύ Ιουνίου 2014 και Αυγούστου 2015 σε συνολικά 20 περιπτώσεις, στο υπνοδωμάτιο του, χαΐδεψε την παραπονούμενη στα γεννητικά της όργανα, στα οπίσθια και στο στήθος καθώς επίσης και έτριψε το πέος του στα οπίσθια της. Στα πλαίσια επιβολής ποινής τονίστηκε η σοβαρότητα των αδικημάτων σεξουαλικής φύσης, ειδικότερα όταν τα θύματα είναι παιδιά, και η οποία αντανακλάται στην προβλεπόμενη ανώτατη ποινή με τον σχετικά πρόσφατο Νόμο 91(Ι)/14, ο οποίος για τέτοιο αδίκημα εις βάρος παιδιών κάτω των δέκα ετών προβλέπει ποινή φυλάκισης διά βίου.

Όπως αναφέρθηκε, «Με την αύξηση της ποινής σε ισόβια φυλάκιση για αδικήματα με θύμα παιδί κάτω των δέκα ετών, ο Νομοθέτης σαφώς ήθελε να εντάξει αυτά τα αδικήματα στης σοβαρότερης μορφής εγκλήματα ακριβώς λόγω του ιδιαίτερα μικρού της ηλικίας του θύματος και της ψυχικής βεβήλωσης του στα πολύ πρόωρα ακόμα στάδια της ανάπτυξης του, δίδοντας καθαρά το μήνυμα πως τέτοιες πράξεις είναι άκρως καταδικαστέες και δεν χωρούν σε μια ευνομούμενη κοινωνία καθώς επίσης πως εκείνο το οποίο προέχει είναι η προστασία και το καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού». Αναφέρθηκε επίσης πως τέτοια φύσης αδικήματα βρίσκονται σε συνεχή έξαρση και πως ο μεγαλύτερος αριθμός υποθέσεων που εκδικάζονται από το Κακουργιοδικείο αφορά αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, στοιχείο το οποίο καθιστά την ανάγκη επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών.

 Στα πλαίσια επιβολής ποινής, κρίθηκε ιδιαίτερα επιβαρυντικό στοιχείο η ιδιότητα του Κατηγορουμένου σε σχέση με το θύμα, η οποία δημιουργεί αυτομάτως θέση εμπιστοσύνης την οποία ο Κατηγορούμενος καταχράστηκε με την αξιόποινη συμπεριφορά του έναντι της εγγονής του. Λέχθηκε χαρακτηριστικά πως «Είναι αυτονόητο πως η φιγούρα του παππού, και ειδικότερα στην Κυπριακή κοινωνία όπου, υπό κανονικές και φυσιολογικές περιστάσεις, ο παππούς και η γιαγιά ακόμα διαδραματίζουν ένα καίριο και αναπόσπαστο ρόλο στη φροντίδα των παιδιών και ειδικότερα των εγγονιών τους, αποτελεί πρότυπο έκφρασης και επίδειξης αγάπης και στοργής προς τα εγγόνια, χαράς και ευτυχίας συνύπαρξης και κυρίως δημιουργεί ένα αίσθημα ασφάλειας και προστασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, η πραγματικότητα δυστυχώς ήταν πολύ διαφορετική.

Αντί η ανήλικη να πηγαίνει στο σπίτι του πατρικού παππού, όπου θα έβρισκε μια εστία χαράς, ξεγνοιασιάς και αγάπης, τελικώς ήταν αντιμέτωπη με ένα παππού ο οποίος έβρισκε την ευκαιρία να την απομονώνει στο υπνοδωμάτιο του ή ενόσω ξάπλωναν και με τη γιαγιά στο κρεβάτι τους, να προβαίνει στις ανίερες πράξεις του, καθηλώνοντας τη μικρή στις ορέξεις του και εκμηδενίζοντας την όποια δυνατότητα διαφυγής ή αντίστασης της. Έτσι, οι επισκέψεις στο σπίτι του παππού, αντί να της προσφέρουν τη χαρά της συνάντησης με τον πατέρα της που τόσο αγαπούσε και γενικά την αίσθηση της οικογενειακής ζεστασιάς με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, κατάντησαν ένας εφιάλτης για την ίδια».

Τονίστηκε πως η διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης από άτομο του οικογενειακού περιβάλλοντος της ανήλικης, και δη τον παππού της, αποκαλύπτει μια νοσηρή και καθόλα απεχθή συμπεριφορά εκ μέρους του Κατηγορουμένου η οποία κλονίζει το θεμέλιο της ευρύτερης οικογένειας και καθιστά τα αδικήματα ιδιαίτερα σοβαρά. Συνεκτιμήθηκε επίσης το γεγονός πως σε κάποιο στάδιο η ανήλικη μίλησε στη μητέρα της, χωρίς να της αποκαλύψει την πλήρη έκταση των πράξεων του παππού προς αυτή, και εκτός του ότι οι γονείς της δεν είχαν αντιληφθεί τι ακριβώς της έκανε, η ίδια αντιμετώπισε την αμφισβήτηση, την απαξίωση και εκβιασμούς από τα μέλη της οικογένειας του Κατηγορουμένου με αποτέλεσμα να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη λίγους μήνες αργότερα στη δασκάλα της.  

Το γεγονός πως ο Κατηγορούμενος προέβη σε μη παραδοχή με αποτέλεσμα την κατάθεση της ανήλικης ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρήθηκε ότι στερεί το δικαίωμα στον Κατηγορούμενο της έκπτωσης της ποινής όπως συμβαίνει σε περίπτωση παραδοχής. Στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής, λήφθηκαν υπόψιν το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου, οι προσωπικές του συνθήκες, η ηλικία του και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει τα οποία κρίθηκε ότι δεν είναι τέτοιας φύσης που να χρήζουν ειδικής μεταχείρισης.

Στην ποινή γίνεται μια παραπομπή σε προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες βεβαίως αφορούν τους παλαιότερους Νόμους όπου η μέγιστη ποινή ήταν χαμηλότερη, όμως κρίθηκε ότι προσφέρουν μια χρήσιμη καθοδήγηση όσον αφορά τη σχέση του δράστη με το θύμα ή τη φύση και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Έτσι το Κακουργιοδικείο, με πλειοψηφία, κατέληξε πως η σοβαρότητα των αδικημάτων ως εκ της φύσης της και με έντονο το στοιχείο της αποτροπής, και λαμβάνοντας υπόψιν την ιδιότητα και σχέση του Κατηγορουμένου με την ανήλικη, τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και κυρίως τις σοβαρές συνέπειες που η αξιόποινη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου έχει στην ανήλικη, η ποινή φυλάκισης ήταν η μόνη αρμόζουσα ποινή και πως οι ελαφρυντικοί παράγοντες θα αντανακλούντο στην έκταση αυτής.



Πρόσθεσε ένα σχόλιο