Wednesday 22nd of August 2018 10:05:57 AM

Φυλάκιση στο Μαλικίδη

Φυλάκιση στο Μαλικίδη

ΣΕ ΦΥΛΑΚΙΣΗ 15 μηνών, που θα εκτιθεί διαδοχικά μετά το τέλος της ποινής των έξι χρόνων φυλάκιση που του επιβλήθηκε προγενέστερα, καταδικάστηκε σήμερα από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας ο Ευτύχιος Μαλικίδης 60 χρονών, ο οποίος παραδέχθηκε κατηγορίες για δεκασμό δημόσιου λειτουργού και απόσπαση χρημάτων από δημόσιο λειτουργό.

Ο κατηγορούμενος ήταν διευθυντής του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Πάφου (ΣΑΠΑ) ενώ παράλληλα πρόσφερε τις υπηρεσίες του ως σύμβουλος προς το ΧΥΤΑ Πάφου από το 2007 ως το 2012 έναντι αμοιβής.

Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης που τα κατάθεσε ο Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας Νίκος Κέκκος που εμφανίστηκε με τη δικηγόρος της Δημοκρατίας Μαρία Παχίτη, Την 01/03/2016 λήφθηκε κατάθεση από την αστυνομία από τον Φαίδωνα Φαίδωνος, Δήμαρχο Πάφου, στην οποία ανέφερε ότι κατά καιρούς έφθαναν πληροφορίες ότι ο Σάββας Βέργας, τέως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου ΧΥΤΑ Πάφου, χρηματίζετο μαζί με άλλα πρόσωπα, που είχαν σχέση με το ΧΥΤΑ Πάφου. Μετά την πιο πάνω καταγγελία η αστυνομία εξέδωσε δικαστικά εντάλματα σύλληψης εναντίον διαφόρων προσώπων, στα οποία συμπεριλαμβανόταν και ο Σάββας Βέργας. Στις 09/03/2016 συνελήφθηκε, κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης, ο Ιωάννης Κοκότσης ο οποίος, στην κατάθεση του προς την αστυνομία, ανέφερε ότι έδωσε μίζες στον Κατηγορούμενο 10 (Σ. Βέργα), υπό μορφή ανταλλάγματος, ώστε στα πλαίσια των εξουσιών και καθηκόντων του να βοηθήσει στην προώθηση της αποπληρωμής των χρεών του ΧΥΤΑ Πάφου προς την Κοινοπραξία που είχε αναλάβει τη διαχείριση του ΧΥΤΑ Πάφου. Η κατασκευή του ΧΥΤΑ Πάφου-Μαραθούντας έγινε από την Κοινοπραξία ΗΛΕΚΤΩΡ S.A. (ΤΟΜΗ ΑΤΕ) - BILFINGER BAUGESELLSCHAFT και τέθηκε σε λειτουργία από την ίδια Εταιρεία τον Ιούλιο του 2005, όταν είχαν ολοκληρωθεί τα έργα κατασκευής. Το συμβόλαιο λειτουργίας τού ΧΥΤΑ Πάφου προέβλεπε σταθερή τιμή χρέωσης προς τους Δήμους για συγκεκριμένες ποσότητες εισερχόμενων απορριμμάτων ήτοι 36.000 τόνους +/-5% ετησίως.

Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας διαπιστώθηκε ότι οι ποσότητες των εισερχόμενων απορριμμάτων στο ΧΥΤΑ Πάφου ανέρχονταν στις 70.000 τόνους ανά έτος, δηλαδή ήταν περίπου διπλάσιες από τις συμβατικές ποσότητες. Λόγω των υπερσυμβατικών ποσοτήτων απορριμμάτων η διάρκεια ζωής τού χώρου αποθήκευσης θα αρκούσε μόνο για 5 χρόνια αντί για 10, όπως αρχικά είχε συμφωνηθεί. Οι υπερσυμβατικές ποσότητες απορριμμάτων δημιούργησαν προβλήματα ως προς την οικονομική πτυχή της σύμβασης διότι αυξήθηκε το κόστος λειτουργίας με αποτέλεσμα η διαχειρίστρια Εταιρεία να απαιτεί αποζημιώσεις. Εν όψει της κατάστασης αυτής ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις μεταξύ της αναθέτουσας αρχής, που ήταν το Υπουργείο Εσωτερικών και της Διαχειρίστριας Εταιρείας για να εξευρεθεί λύση του προβλήματος. Οι διαπραγματεύσεις δεν οδήγησαν σε επίλυση της διαφοράς. Ο φορέας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που ανέλαβε την ευθύνη διαχείρισης του χώρου και την είσπραξη των τελών από τους δημότες συστάθηκε με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου στις 04/04/2007 (Συμβούλιο Εκμετάλλευσης του Χώρου Διάθεσης ή Αξιοποίησης Οικιακών Αποβλήτων Πάφου). Δηλαδή, με την εν λόγω απόφαση εκχωρήθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση η διαχείριση λειτουργίας τού Χώρου Διάθεσης ή Αξιοποίησης Οικιακών Αποβλήτων Πάφου. Μετά την πιο πάνω απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, το Συμβούλιο Εκμετάλλευσης τού Χώρου Διάθεσης ή Αξιοποίησης Οικιακών Αποβλήτων Πάφου άρχισε νέες διαπραγματεύσεις με την Εταιρεία Διαχείρισης τού χώρου προς εξεύρεση λύσης για τις υπερσυμβατικές ποσότητες σκυβάλων που διαχειρίστηκε και την αποζημίωση που επρόκειτο να καταβληθεί στην Κοινοπραξία. Στο πλαίσιο αυτής της διαπραγμάτευσης, ο αναφερθείς Σ. Βέργας, ως Πρόεδρος του Συμβουλίου, περί το τέλος του 2008 με αρχές του 2009 περίπου, συναντήθηκε στην Αθήνα με εκπροσώπους της Κοινοπραξίας και συζήτησε μαζί τους το θέμα των υπερσυμβατικών ποσοτήτων. Κατά την εν λόγω συνάντηση συμφωνήθηκε όπως, ο Σ. Βέργας έχει προσωπικό οικονομικό όφελος ποσοστού 5% επί των ετήσιων εσόδων τού συμβολαίου λειτουργίας του ΧΥΤΑ προκειμένου να βοηθήσει, ως εκ της θέσεως του, μαζί με άλλα πρόσωπα, στην αποπληρωμή 4 των καθυστερημένων οφειλών του ΧΥΤΑ Πάφου προς την Κοινοπραξία. Μέρος του 5% θα διαμοιραζόταν και σε τρίτα πρόσωπα, που επίσης σχετίζονταν ως εκ της θέσεως τους με το ΧΥΤΑ Πάφου, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνετο και ο Κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος έλαβε από τον Σ. Βέργα ποσό €165.000,00 από το οποίο κράτησε για ίδιον όφελος €45.000,00 ενώ το υπόλοιπο ποσό δόθηκε σε τρίτα πρόσωπα.

Τέλος σύμφωνα με τα γεγονότα που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή, ο Κατηγορούμενος, στις 18/2/2015 καταδικάστηκε από το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Πάφου, στην ποινική υπόθεση 12057/2014 (στη συνέχεια «υπόθεση ΣΑΠΑ») και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 και 6 ετών, για τα αδικήματα του δεκασμού δημόσιου λειτουργού και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Αν και η υπόθεση ΣΑΠΑ - ως θα διαφανεί στη συνέχεια - έχει τη σημασία της, υποδείξαμε πως δεν αποτελεί προηγούμενη καταδίκη, υπό την έννοια του παράγοντα που αφαιρεί από τον Κατηγορούμενο το δικαίωμα να ζητά την επίδειξη επιείκειας και τούτο για τον απλούστατο λόγο, ότι, η εν λόγω καταδίκη είναι μεταγενέστερη της διάπραξης των επίδικων αδικημάτων. Υπενθυμίζουμε, ότι, τα εδώ αδικήματα διαπράχθηκαν τα έτη 2009 και 2010.

Στην ομόφωνα καταδικαστική απόφαση τους οι Δικαστές του Κακουργιοδικείου Λεωνίδας Καλογήρου (Πρόεδρος) Σταύρος Σταύρου και  Εύη Αντωνίου (Μέλη) τόνισαν  τα ακόλουθα: «Είναι σημαντικό να επισημανθεί, ότι τα τελευταία 20 χρόνια, περίπου, ο Νομοθέτης προέβη δύο φορές σε αύξηση της προβλεπόμενης ποινής για το αδίκημα του Δεκασμού Δημοσίου Λειτουργού. Συγκεκριμένα, με τον Ν.38(Ι)/99 η τριετής τότε φυλάκιση αυξήθηκε σε πενταετή, ενώ με το Ν.95(Ι)/12 οι ποινές ανήλθαν στα σημερινά επίπεδα των επτά χρόνων φυλάκιση και/ή €100.000 πρόστιμο.

Οι διαδοχικές αυξήσεις των ποινών καταδεικνύουν την αντίστοιχη πρόθεση του Νομοθέτη για αυστηρότερη αντιμετώπιση τέτοιου είδους αδικημάτων, με απώτερο στόχο βέβαια την πάταξη του κοινωνικού καρκινώματος της διαφθοράς. Στην πρόσφατη υπόθεση Μαληκκίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 40/15, ημερ. 25/11/16, αναφέρθηκε πως “η  σοβαρότητα ενός αδικήματος καθορίζεται από το Νομοθέτη στη βάση του ανώτατου ορίου ποινής και όχι από τα Δικαστήρια, ο ρόλος των οποίων περιορίζεται στη στάθμιση της σοβαρότητας του αδικήματος ανάλογα με τα περιστατικά που το περιβάλλουν».

Η σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με διαφθορά και δωροληψία από Δημόσιους Λειτουργούς, σε συνάρτηση με την αυξητική τάση που παρουσιάζουν το τελευταίο διάστημα (όπως διαπιστώνεται και από το παρόν Δικαστήριο από το μεγάλο αριθμό τέτοιων υποθέσεων που εκκρεμούν ενώπιον του), επιβάλλει την αντιμετώπιση των δραστών με τη δέουσα αυστηρότητα. Η ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών για αδικήματα του είδους, τονίστηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο στις υποθέσεις που τέθηκαν ενώπιον του».

Οι τρεις Δικαστές αναφέρθηκαν επίσης στην απόφαση του Εφετείου που αφορούσε τον ίδιο κατηγορούμενο (Μαληκίδης ν. Δημοκρατίας Π.Ε. 40/15 ημερομηνίας 25 Νοεμβρίου 2015) όπου επικυρώθηκε η ποινή των έξι χρόνων φυλάκισης που του επιβλήθηκε και όπου οι Εφέτες είχαν υπογραμμίσει ανάμεσα στα άλλα και τα ακόλουθα: ««Η Πολιτεία εμπιστεύτηκε στον εφεσείοντα μια υψηλή θέση, με τα ανάλογα ωφελήματα που τη συνόδευαν. Με την ανάληψη όμως των καθηκόντων του από υπηρέτης και φύλακας των συμφερόντων του Δημοσίου ενεπλάκη στον φαύλο κύκλο της διαφθοράς και αξιώνοντας και λαμβάνοντας μεγάλα ποσά καταχράστηκε κατά το χείριστο τρόπο τη θέση του. Με όλες τις αυτονόητες επιπτώσεις όχι μόνο στα οικονομικά του Δήμου Πάφου, που από τη φύση της θέσης του όφειλε να προστατεύει, αλλά και στην εν γένει εμπιστοσύνη του πολίτη έναντι των δημοσίων προσώπων την οποία καίρια έπληξε. Με τις επιγραμματικές αυτές επισημάνσεις είναι νομίζουμε πρόδηλο ότι σε αδικήματα τέτοιας φύσεως, με εμπλεκόμενα δημόσια πρόσωπα, η ποινή που πρέπει να επιβάλλεται θα πρέπει να είναι αυστηρή και να ενέχει έντονα το στοιχείο της αποτροπής. Όπου δε εντοπίζεται τέτοια ανάγκη ναι μεν οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, αλλά στο βαθμό και κατά την έκταση που δεν εξουδετερώνεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής καθότι προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου».

Ως ελαφρυντικά για τον κατηγορούμενο λήφθηκαν υπόψη η παραδοχή και η αποζημίωση που έχει προσφέρει, καθώς και η συνεργασία του με τους ανακριτές, ενώ θα καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας.

Τέλος το Κακουργιοδικείο απέρριψε εισήγηση της υπεράσπισης να την επιβολή συντρέχουσας ποινής με την ποινή φυλάκισης έξι χρόνων που εκτίει για την υπόθεση του ΣΑΠΑ.



Πρόσθεσε ένα σχόλιο