Wednesday 22nd of August 2018 10:00:40 AM

Στεγαστική βοήθεια

Στεγαστική βοήθεια

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση αρ. 5841/13

18 Μαΐου 2018 [Ε. [Ε. ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΆΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Μεταξύ:

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΡΟΥΣΟΥ

Αιτητή,

-ΚΑΙ-

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Καθ’ ων η αίτηση.

Χριστάκης Θ. Χριστάκη, για τον αιτητή.

Δένα Εργατούδη (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.

 

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ της παρούσας προσφυγής συνιστά η απόρριψη της ιεραρχικής προσφυγής που υπέβαλε ο αιτητής προς τον Υπουργό Εσωτερικών στις 30.7.2012, κατά της απορριπτικής απόφασης ημερομηνίας 3.7.2012, εν σχέση με το αίτημά του ημερομηνίας 5.4.2012, για παραχώρηση στεγαστικής βοήθειας.

Σύμφωνα με τα γεγονότα ο αιτητής είναι εκτοπισθείς από τον Άγιο Βασίλειο και στις 15.5.1997 υπέβαλε αίτηση προς την Υπηρεσία Μερίμνης και Αποκατάστασης Εκτοπισθέντων για αγορά διαμερίσματος / κατοικίας με τη σύζυγό του. Η Επιτροπή Στεγαστικής Βοήθειας, κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 7.9.1998, ενέκρινε την υποβληθείσα αίτηση.

Ο αιτητής συνήψε στις 10 Δεκεμβρίου 1998 συμφωνία με την Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας και του παραχωρήθηκε οικονομική βοήθεια ύψους £8.170. Κατά το έτος 2005 ενεγράφη επ’ ονόματί του και της συζύγου του, διαμέρισμα στο Στρόβολο.

Στις 25 Νοεμβρίου 2008 όμως ο αιτητής αφού ενημερώνει για την οικογενειακή του κατάσταση, αναφορικά με τη λύση του γάμου του, τη διευθέτηση των περιουσιακών τους στοιχείων και το δικαίωμα επικοινωνίας με τα ανήλικα τέκνα του, ζητά έγκριση για αυτοστέγαση σε κυβερνητικό οικόπεδο, είτε στη Σωτήρα, είτε στο Λιοπέτρι, λόγω του ότι η προηγουμένως ληφθείσα βοήθεια, είχε μεταβιβαστεί στη σύζυγό του.

Το αίτημα απορρίφθηκε και ο αιτητής ζήτησε στις 8 Νοεμβρίου 2010 την παραχώρηση δεύτερης οικονομικής βοήθειας για την αγορά διαμερίσματος στο Παραλίμνι.

Από την πλευρά της η πρώην σύζυγος του αιτητή υπέβαλε στις 19.3.2010 αίτημα προς την Υπηρεσία Αποκατάστασης και Μερίμνης Εκτοπισθέντων για την απαλλαγή της από την οικονομική βοήθεια που έλαβε το έτος 1998 με τον πρώην σύζυγό της για την αγορά διαμερίσματος, το οποίο αναγκάστηκε, όπως η ίδια αναφέρει, να πωλήσει, έτσι ώστε να λάβει η ίδια οικονομική βοήθεια για την αγορά διαμερίσματος από τον

 

Οργανισμό Αναπτύξεως Γης.

Η Επιτροπή Στεγαστικής Βοήθειας κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 10.1.2011, εξετάζοντας το αίτημα του αιτητή, όπως αυτό υποβλήθηκε στις 8.11.2010, αποφάσισε όπως το απορρίψει, αφού ο αιτητής είχε ήδη εγκριθεί για στεγαστική βοήθεια, η οποία του παραχωρήθηκε για την αγορά διαμερίσματος στη Λευκωσία, ημερομηνίας 7.9.1998. Κατά την ίδια η συνεδρία, αποφασίστηκε όπως η πρώην σύζυγος του αιτητή διαγραφεί από την εν λόγω έγκριση.

 Στις 30.7.2012, ο αιτητής υπέβαλε, δια του δικηγόρου του, ιεραρχική προσφυγή στον Υπουργό Εσωτερικών κατά της απορριπτικής απόφασης ημερομηνίας 3.7.2012. Στις 28.5.2013, κοινοποιήθηκε προς το δικηγόρο του αιτητή η απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών περί απόρριψης του αιτήματος του αιτητή για παραχώρηση οικονομικής βοήθειας για την αγορά διαμερίσματος στην Επαρχία Αμμοχώστου, αφού θεώρησε ότι η απόφαση της Επιτροπής Στεγαστικής Βοήθειας ημερομηνίας

  • παραμένει σε ισχύ.

Είναι αυτή η απόφαση που συνιστά το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

Επικύρωση της απόφασης της Διοίκησης

Στην ακυρωτική απόφαση της η Δικαστής Ελίτα Γαβριήλ παρατήρησε ανάμεσα στα άλλα και τα ακόλουθα:

«Κατά τον ακυρωτικό έλεγχο το δικαστήριο, προτού προβεί στην εξέταση των λόγων ακύρωσης που προβάλλονται από το αιτητή, έχει εξουσία και υποχρέωση να εξετάσει αυτεπάγγελτα τη νομιμότητα της διοικητικής πράξης, πράγμα που επιβάλλει η δημόσια τάξη ή το δημόσιο συμφέρον.

Πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επιτάσσει το επιβεβλημένο του αυτεπάγγελτου ελέγχου της εκτελεστότητας μίας πράξης. Η φύση της προσβαλλόμενης απόφασης, συνιστά ζήτημα δημόσιας τάξης και μπορεί να εξεταστεί ακόμα και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, έστω και αν δεν έχει εγερθεί από τα μέρη και σε κάθε στάδιο της διαδικασίας (Koupepa v. Republic (1968) 3 C.L.R. 496, Λαμπράκη v. Δημοκρατίας (1970) 3 Α.Α.Δ. 72, Ραζή και Άλλου v. Δημοκρατίας (1982) 3 Α.Α.Δ. 45, Γιάγκου v. Δημοκρατίας (1987) 3 Α.Α.Δ. 27, Δημητρίου ν. Δημοκρατίας κ.ά. (1989) 3Γ Α.Α.Δ 1281, Δημοκρατία v. Ματθαίου (1990) 3 Α.Α.Δ. 2452, Δημοκρατία v. Κουκκουρή κ.ά. (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Κυπριακή Δημοκρατία v. Sunoil Bunkering Ltd (1994) 3 Α.Α.Δ. 26).

Ως εκ τούτου, θα εξετάσω πρωτίστως τη φύση της προσβαλλόμενης απόφασης, ανεξαρτήτως των ισχυρισμών που έχουν εκατέρωθεν υποβληθεί και ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η προδικαστική ένσταση των καθ’ ων η αίτηση έχει αποσυρθεί από την ευπαίδευτη συνήγορο των καθ’ ων η αίτηση.

Το ερώτημα εάν συγκεκριμένη ατομική διοικητική πράξη συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, αποτελεί θέμα πραγματικό. Έχω ήδη παραθέσει ανωτέρω, όλα τα σχετικά γεγονότα. Είναι βέβαιο, από το

»                                                    Λ             ’           ’                                         I                               I                                     »                                                 »

ενώπιον μου υλικό, όπως αυτό προκύπτει απο το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2, Οτι η απόρριψη του αιτήματος του αιτητή ημερομηνίας 5.4.2012, η οποία του γνωστοποιήθηκε στις 3.7.2012, καθώς επίσης η απόρριψη του αιτήματος του αιτητή ημερομηνίας 15.4.2011, η οποία απορρίφθηκε κατά τη συνεδρία της Επιτροπής Στεγαστικής Βοήθειας ημερομηνίας 17.2.2012 και η οποία του γνωστοποιήθηκε στις 15.3.2012, στηρίχθηκαν στην ίδια πραγματική και νομική βάση, ως η αρχικώς απορριφθείσα αίτηση που υπεβλήθη δια των δικηγόρων του αιτητή στις 8.11.2010, με την απορριπτική απόφαση της Επιτροπής Στεγαστικής Βοήθειας που ελήφθη κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 10.1.2011, απόφαση η οποία του γνωστοποιήθηκε στις 13.4.2011.

Κατά τη συνεδρία της Επιτροπής Στεγαστικής Βοήθειας, όλα τα στοιχεία και οικογενειακά δεδομένα του αιτητή, ήταν ενώπιον της Επιτροπής. Όπως έχω ήδη αναφέρει, στο πλαίσιο εξέτασης του αιτήματος ημερομηνίας 8.11.2010, ο αιτητής υπέβαλε προς την Υπηρεσία Μερίμνης και Αποκατάστασης Εκτοπισθέντων, την απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου για τη λύση του γάμου του με την σύζυγό του, την απόφαση για την επίλυση των περιουσιακών τους διαφορών, το διάταγμα επικοινωνίας του αιτητή με τα τρία ανήλικα τέκνα του, το αγοραπωλητήριο έγγραφο του διαμερίσματος.

Η νομική κατάσταση ουδόλως είχε διαφοροποιηθεί με τις μεταγενεστέρως υποβληθείσες αιτήσεις. Ούτε προέκυψαν νέα


στοιχεία που να απολήγουν σε νέα απόφαση, μετά από νέα έρευνα.

Βεβαιωτικές είναι οι πράξεις με τις οποίες η διοίκηση βεβαιώνει ή επαναλαμβάνει το περιεχόμενο άλλης προγενέστερης εκτελεστής πράξης, δηλώνοντας έτσι εμμονή της σε αυτή.

Σύμφωνα με την πάγια επί του θέματος νομολογία, οι βεβαιωτικές πράξεις στερούνται εκτελεστού χαρακτήρα και δεν μπορούν να προσβληθούν με αίτηση ακυρώσεως. Μια απόφαση θεωρείται ως βεβαιωτική προγενέστερης πράξης, όταν εκδίδεται από την ίδια αρχή, απευθύνεται στο ίδιο πρόσωπο, σκοπεί στην ρύθμιση της ίδιας σχέσης, εδράζεται στην ίδια νομική και πραγματική βάση με την προγενεστέρως εκδοθείσα και παράγει ταυτόσημα με αυτή νομικά αποτελέσματα.

Οταν μια τέτοια πράξη εκδίδεται μετά από νέα έρευνα, τότε και μόνον είναι εκτελεστή. Νέα έρευνα υπάρχει εάν λαμβάνονται υπόψη νέα ουσιώδη στοιχεία που πρόσφατα προέκυψαν ή ήταν άγνωστα στη διοίκηση (Zivlas v. Municipality of Paphos (1975) 3 C.L.R. 349, Παναγίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2001) 3Α Α.Α.Δ 191, Στέλιος Γεωργίου ν. Δημοκρατίας (2003) 3 Α.Α.Δ. 559, Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού (2011) 3 Α.Α.Δ. 851, Σασακάρος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 177/2009, ημερομηνίας 2.4.2014, Λάκης Χριστοδούλου και Νίκος Ανδρέου, ως διαχειριστές της περιουσίας του Κυπριανού Σάββα Κούππα, Α.Ε. 109/2010, ημερομηνίας 29.1.2016).

Εκτελεστή διοικητική απόφαση, συνιστούσε η αρχική απορριπτική απόφαση, η οποία ελήφθη κατά τη συνεδρία της Επιτροπής

Στεγαστικής Βοήθειας ημερομηνίας 10.1.2011 και η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή στις 13.4.2011 (κυανούν 86 του Τεκμηρίου 2). Η γνωστοποίηση επομένως της βούλησης του διοικητικού οργάνου, η οποία θα μπορούσε απο μόνη της να παράξει άμεσο έννομο αποτέλεσμα έναντι του αιτητή, ήταν η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 10.1.2011.

Οι μεταγενεστέρως εκδοθείσες απορριπτικές αποφάσεις με ημερομηνίες 15.3.2012, 3.7.2012 και 28.5.2013, συνιστούσαν βεβαιωτικές πράξεις, αφού επαναλάμβαναν ουσιαστικά το περιεχόμενο της απορριπτικής απόφασης ημερομηνίας 10.1.2011.

Τα μεταγενέστερα αιτήματα που υπέβαλλε ο αιτητής προς την Υπηρεσία Μερίμνης και Αποκατάστασης Εκτοπισθέντων, συνιστούσαν αιτήσεις επανεξέτασης, δηλαδή αιτήσεις θεραπείας, οι οποίες δεν διακόπτουν την προθεσμία των 75 ημερών για την αμφισβήτηση της εκτελεστής διοικητικής πράξης ημερομηνίας 13.4.2011(Larkos v. Republic (1987) 3 C.L.R. 2189).

Η αίτηση θεραπείας και/ή η χαριστική προσφυγή, χωρίς την παροχή νέων στοιχείων για ουσιαστική επανεξέταση, δεν οδηγεί σε έκδοση εκτελεστής διοικητικής απόφασης (Cyprus Bureau of Shipping v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (2000) 3 Α.Α.Δ. 491 και Punting Transports Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 737).

Με την προσβαλλόμενη απόφαση ημερομηνίας 28.5.2013 επιβεβαιώνεται εκ νέου η απορριπτική απόφαση της Επιτροπής Στεγαστικής Βοήθειας ημερομηνίας 10.1.2011. Έπεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι βεβαιωτική της ληφθείσας στις 10.1.11, η οποία γνωστοποιήθηκε στον αιτητή στις 13.4.2011 και ως τέτοια δεν είναι δεκτική αναθεώρησης.

Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή, τονίζει ότι υπεβλήθη ιεραρχική προσφυγή στον Υπουργό Εσωτερικών, κατά του περιεχόμενου της επιστολής ημερομηνίας 3.7.2012, κατόπιν σχετικής υπόδειξης από τους καθ’ ων η αίτηση. Παραθέτω το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 3.7.2012:

«Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην επιστολή σας με ημερομηνία 5.4.2012 σχετικά με την επανεξέταση του στεγαστικού σας αιτήματος και να σας πληροφορήσω ότι το αίτημα σας δεν μπορεί να τύχει επανεξέτασης από την Επιτροπή Στεγαστικής Βοήθειας εφόσον δεν έχουν προκύψει οποιαδήποτε νέα στοιχεία τα οποία να είχαν τεθεί ενώπιον της Επιτροπής κατά τη λήψη της αρχικής απόφασης της.

Ως εκ τούτου σε περίπτωση που διαφωνείτε με την απόφαση της Επιτροπής Στεγαστικής Βοήθειας έχετε δικαίωμα σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία να υποβάλετε ιεραρχική προσφυγή στην Υπουργό Εσωτερικών.»

Το ζήτημα που παραμένει να εξεταστεί, είναι το κατά πόσον η πιο πάνω αναφερόμενη σημείωση, για δυνατότητα υποβολής ιεραρχικής προσφυγής, μπορεί να μεταβάλει τη φύση της πράξης και να την μετατρέψει σε εκτελεστή διοικητική πράξη.

Παρόμοιο ζήτημα εξετάστηκε στην Αγιομαμίτης ν. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 429/2004 ημερομηνίας 12.10.05, η οποία υιοθετήθηκε και στην Bionic Electronics Ltd ν. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 815/2005, ημερομηνίας 16.1.2007, όπου στην Αγιομαμίτης (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής:

«Το γεγονός ότι στο τέλος της επίδικης επιστολής η Διευθύντρια αναφέρει ότι η ειδοποίηση για καταβολή των δασμών είναι διοικητική πράξη η οποία μπορεί να προσβληθεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν μεταβάλλει τη φύση της πράξης. Απλώς και μόνο επειδή έτσι αναφέρεται, η επιστολή δεν μετατρέπεται σε εκτελεστή διοικητική πράξη.»

Σε συμφωνία με τα πιο πάνω, κρίνω ότι η πιο πάνω αναφερομενη σημείωση, για δυνατότητα υποβολής ιεραρχικής προσφυγής εκ μέρους του αιτητή, δεν είναι ικανή να μεταβάλει τη φύση της πράξης και από πράξη βεβαιωτική, να την μετατρέψει σε εκτελεστή πράξη. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη με το αιτητικό Α απόφαση, δεν συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη.

Απομένει η εξέταση του αιτητικού Β της προσφυγής, αναφορικά με την ισχυριζόμενη συνεχιζόμενη παράλειψη του Υπουργού Εσωτερικών να εξετάσει και να απαντήσει το αίτημα του αιτητή για παραχώρηση σε αυτόν στεγαστικής βοήθειας, δυνάμει του άρθρου 10(3) του Ν. 46(Ι)/2005. Το αίτημα αυτό υπεβλήθη από τον αιτητή με την υποβολή της ιεραρχικής προσφυγής ημερομηνίας 30.7.2012.

Σύμφωνα με το άρθρο 10(3) των περί Παροχής Στεγαστικής Βοήθειας σε Εκτοπισθέντες, Παθόντες και άλλα Πρόσωπα Νόμων του 2005, Ν. 46(Ι)/2005, ο Υπουργός δύναται σε εξαιρετικές περιπτώσεις να εγκρίνει την παραχώρηση στεγαστικής βοήθειας για ανθρωπιστικούς λόγους.

Από το Τεκμήριο 1, ήτοι το φάκελο του Υπουργείου Εσωτερικών, προκύπτει ότι τα όσα ο αιτητής έθεσε δια του δικηγόρου του στις 30.7.2012, απορρίφθηκαν, συμπεριλαμβανομένου και του αιτήματος για ανθρωπιστικούς λόγους, επιβεβαιώνοντας προς τούτο την απόφαση της Επιτροπής Στεγαστικής Βοήθειας ημερομηνίας 10.1.2011. Εξάλλου, είναι κατ’ εξαίρεσιν και σε εξαιρετικές περιπτώσεις που ο Υπουργός δύναται να εγκρίνει την παραχώρηση στεγαστικής βοήθειας. Οι προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, ήταν εις γνώση των καθ’ ων η αίτηση, ήδη από την υποβολή του αιτήματός του ημερομηνίας 8.11.2010. Δεν υπήρξε έκτοτε οποιαδήποτε μεταβολή.

Για τους λόγους που έχω αναφέρει ανωτέρω, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται €1.000 έξοδα πλέον Φ.Π.Α., εάν επιβάλλεται, εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση».

 

 

 



Πρόσθεσε ένα σχόλιο