Monday 24th of September 2018 07:10:17 PM

Αναξιόπιστη δήλωση Φ.Π.Α.

Αναξιόπιστη δήλωση Φ.Π.Α.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 136/2015)

24 Μαΐου, 2018
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ - ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ (α) 25, 28 ΚΑΙ 146
ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Αιτητής,

-και-

ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ

Καθ’ ων η αίτηση.

Ε. Κακουλή, για Χ. Δημητριάδης & Σία, για τον αιτητή.

Ε. Παπαγεωργίου (κα), για τον Γενικό Εισαγγελέα της

Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.

 

 

 Η ΑΡΧΗ της αυτοτέλειας της φορολογίας κάθε περιόδου δεν ισχύει στην περίπτωση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, επεσήμανε η Δικαστής του Διοικητικού Δικαστηρίου Αγνή Ευσταθίου, απορρίπτοντας την προσφυγή του Μιχάλη Χατζηγεωργίου.

Ο αιτητής ζητούσε  ακύρωση της απόφασης του Εφόρου Φορολογίας ημερομηνίας 25 Νοεμβρίου 2014 με την οποία του επιβλήθηκε φορολογία ύψους €10. 714.

Ο αιτητής ενεγράφη στο Μητρώο Φόρου Προστιθέμενης Αξίας από την 24/3/2010, με κύρια επιχειρηματική δραστηριότητα τη λειτουργία χώρου στάθμευσης στην οδό Βραγαδίνου στη Λεμεσό. Στα πλαίσια ελέγχου, αρμόδιοι λειτουργοί του Επαρχιακού Γραφείου Φ.Π.Α. Λεμεσού πραγματοποίησαν παρακολούθηση του χώρου στάθμευσης του αιτητή για την περίοδο 21/11/2013 - 28/11/2013, για να διαπιστωθεί η ορθότητα των στοιχείων των φορολογικών δηλώσεων που υπέβαλε ο αιτητής στον Έφορο Φορολογίας, σε σχέση με τα βιβλία και αρχεία που τηρεί για τις φορολογικές περιόδους από 1/4/2010 - 31/8/2013.

Από τη διερεύνηση διαπιστώθηκε ότι οι φορολογικές δηλώσεις τις οποίες υπέβαλε ο αιτητής κατά τις φορολογικές περιόδους από 1/4/2010 - 31/8/2013, ήταν αναληθείς και ως αποτέλεσμα οι φορολογικές δηλώσεις και τα λογιστικά βιβλία δεν έγιναν αποδεκτά. Κατά συνέπεια ο Έφορος Φορολογίας προέβη σε βεβαίωση φόρου συνολικού ποσού ύψους €10.714,56 με βάση το άρθρο 49 του περί Φ.Π.Α. Νόμου και εκδόθηκε η σχετική βεβαίωση φόρου. Η πιο πάνω απόφαση γνωστοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 8/4/2014.

Εναντίον της πιο πάνω απόφασης, ο αιτητής υπέβαλε στις 4/5/2014, ένσταση στον Έφορο Φορολογίας με βάση τις διατάξεις του άρθρου 51Α του σχετικού Νόμου, ο οποίος απέρριψε την ένσταση του αιτητή. Η πιο πάνω απόφαση γνωστοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 25/11/2014.

Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τον αιτητή, ισχυρίζονται ότι ο φορολογικός φάκελος δεν αποκαλύπτει ευρήματα ότι οι φορολογικές δηλώσεις του αιτητή είναι ελλιπείς ή ανακριβείς και καμία από τις επιστολές που ο αιτητής έλαβε αναφέρουν κάτι τέτοιο. Ο αιτητής, όπως υποδεικνύουν, τηρούσε χειρόγραφες εγγραφές στο λογιστικό του βιβλίο και έχει στη κατοχή του αντίγραφα των στελεχών όλων των εισιτηρίων στα οποία γίνεται αναφορά στο λογιστικό του βιβλίο. Κατά συνέπεια, δεν άνοιξε ο δρόμος για υπολογισμό κατά τη κρίση του Εφόρου, σύμφωνα με το άρθρο 49(1) του Νόμου.

Ανεξαρτήτως αυτού υποστηρίζουν, ότι εν προκειμένω ο δειγματολογικός έλεγχος ο οποίος αφορά σε 7 μέρες και επηρέασε τις προηγούμενες 1215, ήταν έκδηλα ανεπαρκής, έγινε σε προεορταστική περίοδο καθώς και σε περίοδο ανακαινίσεων και δημιουργίας νέων καταστημάτων, με αποτέλεσμα η επιλεγείσα χρονική περίοδος να μην είναι αντιπροσωπευτική του ετησίου κύκλου εργασιών της επιχείρησης, όπου η κίνηση είναι ιδιαίτερα μεταβλητή. Κατά συνέπεια, συνεχίζουν, η διεξαχθείσα έρευνα είναι ανεπαρκής και από αυτή δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Από την άλλη, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση αντιτείνει, ότι σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι ο αιτητής δεν τηρούσε βιβλία και αρχεία και οι φορολογικές του δηλώσεις κατά τις επίδικες περιόδους ήταν ελλιπείς και ανεπαρκείς. Κατά τον έλεγχο δε που διήρκεσε 8 μέρες, προέκυψε βάσει των εκδοθέντων αποδείξεων ότι κατά μέσο όρο ημερησίως στάθμευαν 88 αυτοκίνητα, αφού εκδόθηκαν 710 αποδείξεις είσπραξης. Είναι γι’ αυτό που ο Έφορος Φορολογίας προχώρησε στη βεβαίωση φόρου. Σημειώνεται επίσης, ότι για λόγους χρηστής διοίκησης και χωρίς ο αιτητής να έχει οποιαδήποτε στοιχεία, οι λειτουργοί προχώρησαν σε κάποιες μειώσεις. Καταλήγει δε, ότι η ένσταση του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και η μεθοδολογία του Εφόρου ικανοποιεί την επιταγή του Νόμου. Από δε τη διεξαχθείσα έρευνα, είναι η δυνατή η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων και έχω καταλήξει ως ακολούθως:

Σύμφωνα με το άρθρο 49 του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν.95(Ι)/2000):

«Όταν οποιοδήποτε πρόσωπο παραλείψει να υποβάλει οποιεσδήποτε φορολογικές δηλώσεις που απαιτούνται δυνάμει του παρόντος Νόμου (ή δυνάμει οποιασδήποτε διάταξης που καταργήθηκε με τον παρόντα Νόμο) ή να τηρήσει οποιαδήποτε έγγραφα και να παράσχει τας διευκολύνσεις που είναι απαραίτητες για να επαληθευτούν τέτοιες δηλώσεις ή όταν ο Έφορος κρίνει ότι τέτοιες δηλώσεις είναι ελλιπείς ή ανακριβείς, ο Έφορος δύναται να βεβαιώσει κατά την καλύτερη κρίση του το ποσό του Φ.Π.Α. που είναι οφειλόμενο από αυτό το πρόσωπο και να γνωστοποιήσει το ποσό στο πρόσωπο αυτό».

Το κατά πόσοφορος Φ.Π.Α. χρησιμοποίησε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη κρίση του, είναι ζήτημα πραγματικό που εξετάζεται στα πλαίσια της συγκεκριμένης φορολογικής διαφοράς.

Στην Kokos Athanasiou Motors Ltd v. Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 21, αναφέρονται τα εξής σχετικά:

«Ο μόνος περιορισμός που τίθεται στον Έφορο είναι να προβεί στην πράξη υπολογισμού του οφειλόμενου φόρου χρησιμοποιώντας "κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την κρίση του". Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στον Έφορο να επιλέξει τη μέθοδο υπολογισμού του φόρου με βάση βέβαια τα στοιχεία τα οποία έχει ενώπιόν του.

Καθοδήγηση ως προς την ερμηνεία του όρου "κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την κρίση του" μπορούμε να αντλήσουμε από την αγγλική νομολογία επί του θέματος και ειδικότερα από τις αυθεντίες: Van Boeckel (πιο πάνω) και Argosy v. Inland Revennue Commissioner [1971] 1 W.L.R. 514.

Σύμφωνα με την Van Boeckel "αυτό που προϋποθέτουν οι λέξεις της διάταξης είναι ότι ο Έφορος θα εξετάσει δίκαια όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιόν του και να καταλήξει σε απόφαση η οποία είναι εύλογη και όχι αυθαίρετη ως προς το ποσό του οφειλόμενου φόρου. Από τη στιγμή που υπάρχει κάποιο υλικό που ο Έφορος μπορεί εύλογα να ενεργήσει δεν απαιτείται από αυτόν να προβεί σε διεξαγωγή έρευνας η οποία μπορεί να έχει ή να μην έχει σαν αποτέλεσμα την προσαγωγ περαιτέρω υλικού ενώπιόν του».

Στην εξεταζόμενη περίπτωση και όπως προκύπτει από το διοικητικό φάκελο, στο Εμπιστευτικό Σημείωμα της ημερομηνίας 15/1/2014, η αρμόδια λειτουργός Φ.Π.Α. μεταξύ άλλων αναφέρει, ότι δεν τηρήθηκαν βιβλία και αρχεία από τον αιτητή εκτός από κάποιες σημειώσεις σε προσωπικό ημερολόγιο, ότι δεν τηρήθηκε λογαριασμός φόρου εκροών και φόρου εισροών την περίοδο εγγραφής στο Μητρώο Φ.Π.Α. από 24/3/2010 μέχρι τον ουσιώδη χρόνο, ότι στα αποκόμματα αποδείξεων για την περίοδο 1/4/2010 μέχρι 21/11/2013, ημερομηνία του ελέγχου, δεν αναφέρεται ημερομηνία και είναι αδύνατο να προσδιοριστεί το χρονικό διάστημα που εκδόθηκαν.

Αναφέρεται επίσης, ότι για την περίοδο 1/4/2010 μέχρι 28/2/2011, ο κύκλος εργασιών της επιχείρησης ήταν μειωμένος κατά 15%, αφού η επιχείρηση ήταν στο αρχικό στάδιο δραστηριοποίησης της, ότι τον μήνα Αύγουστο κάθε έτους ο κύκλος εργασιών ήταν μειωμένος λόγω μειωμένης εμπορικής κίνησης στο εμπορικό κέντρο και ότι για την περίοδο 1/3/2013 μέχρι 31/5/2013, ο κύκλος εργασιών ήταν μειωμένος κατά 30% λόγω της οικονομικής κατάστασης στο εμπορικό κέντρο. Γι’ αυτό δόθηκαν παραχωρήσεις στον αιτητή για λόγους χρηστής διοίκησης. Κρίθηκαν δε οι φορολογικές δηλώσεις του αιτητή ως αναξιόπιστες και στη βεβαίωση φόρου ημερομηνίας 8/4/2014, ως αναληθείς και δεν έγιναν αποδεκτές.

Ακόμη, στο Σημείωμα του ο Προϊστάμενος του Επαρχιακού Γραφείου Φ.Π.Α. Λεμεσού ημερομηνίας 16/9/2014, εξετάζοντας την ένσταση που ο αιτητής υπέβαλε στην βεβαίωση φόρου, αιτιολογεί την μη αποδοχή των ισχυρισμών του αιτητή με επαρκή τρόπο και ο Έφορος Φορολογίας απορρίπτοντας την ένσταση του αιτητή παραθέτει ικανοποιητικά τους λόγους απόρριψης.

Στην Ανδρέας Στυλιανού ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 782, επαναβεβαιώθηκε η αρχή ότι, ο φορολογούμενος οφείλει να διατηρεί και παρουσιάζει στον Έφορο όλα τα στοιχεία για τον προσδιορισμό των φορολογικών του υποχρεώσεων και ότι, ελλείψει επαρκών αποδεικτικών στοιχείων, ο Έφορος έχει το δικαίωμα να απορρίψει τους ισχυρισμούς του και να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα στη βάση των στοιχείων που έχει ενώπιον του, όπως και των αποτελεσμάτων της έρευνας που διεξήγαγε. Επαναβεβαιώθηκε επίσης, ότι η αρχή της αυτοτέλειας της φορολογίας κάθε περιόδου δεν ισχύει στην περίπτωση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας. Συνεπώς τα όσα ο αιτητής ισχυρίζεται σε σχέση με την επάρκεια των αποδειχτικών στοιχείων που διατηρούσε και την ανεπάρκεια του δειγματολογικού ελέγχου, δεν ευσταθούν.

(Βλέπε επίσης Rainbow ν. Republic (1984) 3 C.L.R. 846, Tryfonos v. Republic (1984) 3 C.L.R. 884, Α. Κυρίλλου ν. Δημοκρατίας (1990)          3       Α.Α.Δ. 12, Ι. Σκαρπάρης ν. Δημοκρατίας (1990)          3    Α.Α.Δ. 1004, Δημοκρατία ν. Αλεξάνδρας Τριμιθιώτου (P.P.) Λτδ. (1997) 3 Α.Α.Δ. 356, Kokos Athanasiou Motors Ltd v. Δημοκρατίας (2000) 3 A.A.Δ. 21 και Θεόδωρος Κόνια Τσίκκος ν. Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ. 603, Chr. Karayiannas & Sons Developers Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας, υπόθεση αρ. 1407/2011, ημερομηνίας 20/3/2015, M & Th. Petrou & Sons Developers Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας, υπόθεση αρ. 1395/2011).

Συναφώς κρίνω ότι, με βάση τα στοιχεία που οι καθ’ ων η αίτηση είχαν ενώπιον τους, ο τρόπος υπολογισμού του οφειλόμενου φόρου ήταν εύλογος, η δε απόφαση του Εφόρου, όπως αυτή περιέχεται στην επιστολή ημερομηνίας 25/11/2014, περιέχει επαρκή αιτιολογία για τον τρόπο που ενήργησε ο Έφορος, η οποία εξάλλου συμπληρώνεται από το σύνολο των στοιχείων που περιέχονται στον διοικητικό φάκελο βλ. Δημοκρατία v. Πανταζή (1991) 3 ΑΑΔ 47).

Υπό το φως των ανωτέρω και με το δεδομένο ότι η παρεχόμενη εξουσία του Εφόρου αναφορικά με τον τρόπο υπολογισμού του οφειλόμενου φόρου είναι ευρεία, κρίνω ότι, στην προκείμενη περίπτωση, οι καθ’ ων η αίτηση ενήργησαν εντός των ορίων της διακριτικής τους ευχέρειας και συνακόλουθα δεν χωρεί οποιανδήποτε επέμβαση του Δικαστηρίου βλ. Λοϊζου κ.ά v. Δημοκρατίας (2004) 3 ΑΑΔ 321).

Συνεπώς, η προσφυγή αποτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Επιδικάζονται €1300 έξοδα, εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση



Πρόσθεσε ένα σχόλιο