Monday 24th of September 2018 06:51:22 PM

Με τσάπα και μαχαίρι

Με τσάπα και μαχαίρι

ΓΕΙΤΟΝΕΣ μάλωναν για τους χώρους στάθμευσης έξω από τα σπίτια τους, μέχρι που τον Οκτώβρη του 2013 ήρθαν στα χέρια, και ένας χρησιμοποίησε και τσάπα, αλλά ευτυχώς τον πρόλαβαν παριστάμενοι. Οι γείτονες αλληλοκαταγγέλθηκαν στην Αστυνομία και σχηματίστηκαν ποινικοί φάκελοι και για τους δύο.

Εκείνος που χρησιμοποίησε τσάπα καταδικάστηκε προηγουμένως από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, μετά που κηρύχθηκε ένοχος για μεταφορά επιθετικού οργάνου (τσάπα). Ο δεύτερος κατηγορήθηκε για επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης και για μεταφορά μάχαιρας απολήγουσας σε αιχμηρή άκρη. Από τη δεύτερη κατηγορία αθωώθηκε πριν κληθεί σε απολογία, ενώ κλήθηκε να απολογηθεί για την πρώτη.

Μετά την απολογία του ο Επαρχιακός Δικαστής Πάφου Μάριος Αγιομαμίτης αθώωσε τον κατηγορούμενο και στην πρώτη κατηγορία, αφού δεν δόθηκε στο Δικαστήριο ικανοποιητική μαρτυρία. Αναλυτικά στην απόφαση του ο Δικαστής παρατήρησε τα ακόλουθα:

«Ο παραπονούμενος δήλωσε ότι λογομάχησαν με τον κατηγορούμενο και αλληλοσπρώχθηκαν με αποτέλεσμα να πέσει ο πρώτος στο έδαφος. Ο κατηγορούμενος τον έπιασε με τα δύο του χέρια και στην συνέχεια επενέβησαν παριστάμενα πρόσωπα και τους χώρισαν. Ο λόγος για τον οποίο λογομάχησαν αφορούσε τις διαφορές που έχουν σε σχέση με τους χώρους στάθμευσης και τις καταγγελίες που έκανε για αυτό το θέμα στην Αστυνομία ο κατηγορούμενος.

Ερωτηθείς από τη συνήγορο του κατηγορούμενου Σ. Χατζηνεοφύτου, κατά πόσο δέχθηκε χτύπημα από τον κατηγορούμενο κατά την ισχυριζόμενη συμπλοκή, ο παραπονούμενος απάντησε ότι δεν δέχθηκε χτύπημα και δεν τραυματίστηκε. Στη συνέχεια ωστόσο της αντεξέτασης του διευκρίνισε ότι με την αναφορά του ότι δεν τραυματίστηκε εννοούσε ότι δεν έσπασε το χέρι ή το πόδι του, αλλά είχε μικρά γδαρσίματα που προκλήθηκαν όταν τραβούσε ο ένας τον άλλο. Προσδιόρισε μάλιστα ότι τα γδαρσίματα αυτά ήταν στα δάκτυλα των χεριών του.

Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβληθείσα θέση ότι δεν υπήρξε συμπλοκή, καθώς και ότι δεν σπρώχτηκε από τον κατηγορούμενο. Επίσης αρνήθηκε ότι ήταν ο ίδιος που επιτέθηκε στον κατηγορούμενο και επανέλαβε ότι ο κατηγορούμενος τον έσπρωξε και έπεσε στο έδαφος. Τέλος, αρνήθηκε τη θέση της κας Χατζηνεοφύτου ότι μόνος του έπεσε στο έδαφος επειδή σκουντούφλησε στον προφυλακτήρα του οχήματος του κατηγορούμενου.

Ενόψει των πιο πάνω αδιαμφισβήτητων γεγονότων, η αντεξέταση του παραπονούμενου επικεντρώθηκε στα ακόλουθα δύο ζητήματα, τα οποία είναι και τα πλέον ουσιώδη σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Πρώτον ότι δεν υπήρξε συμπλοκή με τον κατηγορούμενο, αλλά ο ίδιος επιτέθηκε στον κατηγορούμενο. Δεύτερον ότι δεν υπέστη οποιοδήποτε τραυματισμό από την ισχυριζόμενη επίθεση που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο. Ξεκινώντας από το δεύτερο ζήτημα, παρατηρώ ότι ο παραπονούμενος στην κυρίως εξέταση του ουδέν ανέφερε περί πρόκλησης οποιασδήποτε σωματικής βλάβης στο πρόσωπο του. Για πρώτη φορά προέβαλε έναν τέτοιο ισχυρισμό κατά την αντεξέταση του. Για τους λόγους που θα επεξηγήσω αμέσως πιο κάτω ο εν λόγω ισχυρισμός του μάρτυρα στερείται, κατά την άποψη μου, πειστικότητας.

Καταρχάς ο παραπονούμενος δεν ήταν σταθερός στους ισχυρισμούς που προέβαλε, αφού αρχικά υποστήριξε ότι δεν τραυματίστηκε, λέγοντας μάλιστα ότι δεν δέχθηκε κανένα χτύπημα. Αυτή τη θέση επανέλαβε και όταν η  συνήγορος του κατηγορούμενου επανήλθε με διευκρινιστική ερώτηση, για να διαφοροποιηθεί ωστόσο στη συνέχεια όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο κατηγορούμενος δεν του επιτέθηκε και δεν τον τραυμάτισε. Μετά την εν λόγω υποβολή πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι αυτό που εννοούσε όταν είπε ότι δεν τραυματίστηκε ήταν ότι δεν έσπασε ούτε το πόδι του, ούτε το χέρι του. Ακολούθως, όταν κλήθηκε να διευκρινίσει σε τι συνίσταντο τα τραύματα που κατ' ισχυρισμό υπέστη, δήλωσε ότι είχε μικρογδαρσίματα στα χέρια του και συγκεκριμένα στα δάκτυλα του. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ερωτήσεις της κας. Χατζηνεοφύτου ήταν ξεκάθαρες και δεν υπήρξε σε αυτές οποιαδήποτε αναφορά σε σπάσιμο οποιουδήποτε μέλους του σώματος του. Επίσης  ήταν κατηγορηματικός ότι δεν δέχθηκε χτύπημα από τον κατηγορούμενο και δεν τραυματίστηκε.

Καθίσταται επομένως σαφές ότι η μεταγενέστερη αναφορά του παραπονούμενου σε μικρογδαρσίματα που υπέστη στα δάκτυλα των χεριών του αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη του προκειμένου να δικαιολογήσει τη θέση του περί επίθεσης του κατηγορούμενου και πρόκλησης σωματικής βλάβης. Το ότι η αναφορά του παραπονούμενου σε τραυματισμό στα δάκτυλα των χεριών του αποτελεί προσπάθεια αναδίπλωσης του, καθίσταται φανερό και από τα ευρήματα της ιατρού που τον είχε εξετάσει, καθώς σε αυτά δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε αναφορά σε γδαρσίματα στα δάκτυλα των χεριών. Η ιατρός μάλιστα ξεκαθάρισε κατά την αντεξέταση της ότι το μοναδικό εύρημα της από την αντικειμενική εξέταση του παραπονούμενου ήταν μία μικρή εκδορά στον αριστερό αγκώνα. Τέλος, υπογραμμίζω ότι η υπό αναφορά διάσταση δεν μπορεί να αποδοθεί σε ενδεχόμενη σύγχυση του παραπονούμενου, καθώς τα δάκτυλα των χεριών και ο αγκώνας είναι ευκόλως διακριτά μέρη των χεριών και εν πάση περιπτώσει κατά την αντεξέταση του έδειξε τα δάκτυλα του όταν ρωτήθηκε σχετικά. 

  Περαιτέρω, δεν μπορεί να παραμείνει ασχολίαστη και η θέση του παραπονούμενου ότι έχει παράπονο εναντίον του κατηγορούμενου επειδή ο τελευταίος τον κατάγγειλε.  Στην αντεξέταση του μάλιστα όταν ρωτήθηκε κατά πόσο κατάγγειλε τον κατηγορούμενο, απάντησε ότι όταν κλήθηκε στην Αστυνομία και ενημερώθηκε ότι ο κατηγορούμενος υπέβαλε παράπονο εναντίον του, τότε αποφάσισε και ο ίδιος να πει ότι έχει παράπονο. Αυτή η ετεροχρονισμένη αντίδραση του δημιουργεί ερωτηματικά ως προς τη γνησιότητα της εκδοχής του.

                            



Πρόσθεσε ένα σχόλιο