Wednesday 22nd of August 2018 10:11:10 AM

Φύλαγε κοκαΐνη

Φύλαγε κοκαΐνη

ΣΕ ΠΕΝΤΕ χρόνια φυλάκιση καταδικάστηκε ομόφωνα από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας 22χρονος ο οποίος παραδέχθηκε ότι κατείχε με σκοπό την προμήθεια 62 γραμμάρια κάνναβης και 994,43 γραμμάρια κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος ανάλαβε τη μεταφορά των ναρκωτικών έναντι €30.

Ο νεαρός συνελήφθη στις 22 Δεκεμβρίου 2017 ενώ οδηγούσε μοτοσικλέτα και στην κατοχή του εντοπίστηκε μια αεροστεγώς κλειστή διάφανής συσκευασία που περιείχε την κάνναβη. Στη συνέχεια διενεργήθηκε έρευνα στο σπίτι του όπου εντοπίστηκε και η κοκαΐνη αεροστεγώς κλεισμένη και αυτή.

Ανακρινόμενος ανέφερε ότι τα ναρκωτικά του τα είχαν δώσει για να τα φυλάξει και θα πληρωνόταν με €30. Στο σπίτι του εντοπίστηκε και μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη κάνναβης και όταν ρωτήθηκε σχετικά, ανέφερε ότι με αυτή ζύγιζε τα δικά του ναρκωτικά.

Οι  Δικαστές του Κακουργιοδικείου Έλενα Εφραίμ (Πρόεδρος) Νίκος Γερολέμου και Στέλλα Μέσσιου (Μέλη) επεσήμαναν την ανησυχητική εξάπλωση των ναρκωτικών στον τόπο μας και την ανάγκη επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, επικαλούμενοι την υπόθεση Marius v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 155/14 ημερομηνίας 27 Μαΐου 2015 όπου υπογραμμίστηκαν τα εξής:

««Σοβαρότητα που έχει τονιστεί κατ' επανάληψη σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κοινή συνισταμένη των οποίων είναι ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε μια προσπάθεια καταπολέμησης της μάστιγας των ναρκωτικών, τα οποία ενσπείρουν τον πόνο, τη δυστυχία και την εξαθλίωση σε ένα μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας. ... Ούτε περαιτέρω οι προσωπικές τους συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων και των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, μπορούν να αφεθούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής που σε υποθέσεις ναρκωτικών είναι δεδομένη.»

 

Ευτύχημα η παρέμβαση Αστυνομίας

Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Valdez κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 144/16 και 145/16, ημ. 21.2.17».

Στην καταδικαστική απόφαση τους οι τρεις Δικαστές σημείωσαν επίσης ότι είναι ανησυχητικό και συνάμα λυπηρό εάν αναλογιστεί κανείς τις συνέπειες της διοχέτευσης μιας τόσο μεγάλης ποσότητας στην αγορά και είναι βεβαίως ευτύχημα πως η παρουσία και επέμβαση της Αστυνομίας τη δεδομένη χρονική στιγμή είχε ως τελικό αποτέλεσμα τον εντοπισμό ολόκληρης της επίδικης ποσότητας και κυρίως τον αποκλεισμό της διασποράς της σε χρήστες.

Δεν διαφεύγει την προσοχή μας πως, σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης, ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης αλλά πως αυτός είχε τον ρόλο του απλού αποθηκάριου και μεταφορέα τόσο της επίδικης ποσότητας κοκαΐνης όσο και της επίδικης ποσότητας κάνναβης, εκτελώντας οδηγίες και εντολές άλλου προσώπου το οποίο ήταν αυτό που θα διοχέτευε τα ναρκωτικά στην αγορά. Είναι σε αυτά τα πλαίσια που προφανώς ο Κατηγορούμενος προέβη στη μεταφορά της ποσότητας κάνναβης η οποία βρέθηκε στην κατοχή του κατά την ανακοπή του από την Αστυνομία. Παρόλο που ο Κατηγορούμενος δεν εμπλέκεται άμεσα στην παροχή απ' ευθείας ναρκωτικών σε χρήστες, εντούτοις, όπως άλλωστε αναγνώρισε και ο συνήγορος του, ακόμα και ο ρόλος του αποθηκάριου ή και μεταφορέα έχει τη σημασία του σε μια παράνομη δραστηριότητα διακίνησης ναρκωτικών. Είναι αυτονόητο πως η φύλαξη και η αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών με ασφάλεια αποτελεί αναπόσπαστο μέρος μιας επιτυχούς επιχείρησης ναρκωτικών και επομένως, άτομα όπως ο Κατηγορούμενος έχουν τον δικό τους βασικό και χρήσιμο, αν και περιορισμένο χρονικά, ρόλο. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (2005) 2 Α.Α.Δ. 466:

«Είτε τα ναρκωτικά προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια. Η διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Αυτό, βέβαια, δεν πρέπει να ερμηνευτεί ότι σε οργανωμένους εμπόρους ναρκωτικών δεν πρέπει να επιβάλλεται αυστηρότερη ποινή από ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές, παρ' όλον ότι η διαφορά δεν είναι πάντοτε και ευδιάκριτη.»

Ο συνήγορος του κατηγορουμένου Σωτήρης Αργυρού απέδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων αφενός στην ψυχολογική κατάσταση του κατηγορουμένου κατά τον ουσιώδη χρόνο και αφετέρου στην οικονομική ανάγκη που είχε. Ο κατηγορούμενος υποφέρει με διπολική διαταραχή και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, παρουσιάζει συνοσυρρότητα με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και είναι εθισμένος στην κάνναβη, ενώ παρουσιάζει και κατάθλιψη. Η διαταραχή που παρουσιάζει συνοδεύεται επίσης από μειωμένη ικανότητα προσοχής και συγκέντρωσης, παρορμητικότητα, υποβολιμότητα και μειωμένη κριτική ικανότητα, τα οποία είναι περισσότερο έκδηλα στη φάση της υποτροπής.

Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων περνούσε καταθλιπτικό επεισόδιο και δεν ένιωθε καθόλου καλά ψυχολογικά λόγω υποτροπής της χρόνιας νόσου και έντονου ψυχοοικονομικού στρες. Σύμφωνα με την αναντίλεκτη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ο Κατηγορούμενος όφειλε το ποσό των €1.000 στα άτομα που τον προμήθευαν με κάνναβη για προσωπική του χρήση, τον πίεζαν για πληρωμή και έτσι αυτός αποδέχθηκε να παραλάβει και κρατήσει την επίδικη ποσότητα μέχρι να του έδιδαν οδηγίες για να τους την επιστρέψει. Δέχθηκε να προβεί στη μεταφορά της κάνναβης έναντι ποσού €30.

Παρόλο που αυτή η ψυχική κατάσταση του Κατηγορουμένου ουδόλως αποτελεί δικαιολογία ή απαλλαγή από την ποινική ευθύνη διάπραξης τέτοιων σοβαρών αδικημάτων σχετιζομένων με ναρκωτικά και μάλιστα αυτής της ποσότητας και κατηγορίας, καθότι ο Κατηγορούμενος είχε πλήρη επίγνωση της φύσης και των συνεπειών των πράξεων του, εντούτοις αυτή η κατάσταση επενεργεί ως ελαφρυντικό υπό την έννοια και στον βαθμό όπως επεξηγείται ανωτέρω - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Αναστασίου (2005) 2 Α.Α.Δ. 125.

Όπως ορθώς επεσήμανε ο συνήγορος Υπεράσπισης, οι οικονομικές δυσκολίες του Κατηγορουμένου δεν αποτελούν βάσιμη δικαιολογία για να καταφύγει σε αυτή την σοβαρή παράνομη δραστηριότητα. Εάν δεχόμασταν πως άτομα που βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση και γενικώς σε οποιασδήποτε μορφής δύσκολη θέση μπορούν να προσφεύγουν σε εγκληματικές δραστηριότητες για να αποκομίζουν όφελος, αυτό θα συνιστούσε ρήγμα στην κοινωνία και καταστρατήγηση του ρόλου του Δικαστηρίου στη διατήρηση της νομιμότητας. Σχετικά παραπέμπουμε στην υπόθεση Φάντης ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 61.

Υπέρ του κατηγορούμενου λήφθηκε υπόψη η άμεση παραδοχή του, η συνεργασία του με την Αστυνομία, το νεαρό της ηλικίας του και το λευκό του ποινικό μητρώο.

Το Κακουργιοδικείο διέταξε παράλληλα την καταστροφή των ναρκωτικών που είχαν εντοπιστεί στην κατοχή του κατηγορούμενου.

 

 



Πρόσθεσε ένα σχόλιο