Sunday 21st of October 2018 03:32:28 PM

Νόμιμη σύνθεση

Νόμιμη σύνθεση

ΑΝ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ του συλλογικού οργάνου παρίσταται πρόσωπο που δεν είναι εξουσιοδοτημένο από το Νόμο, έστω και αν δεν έλαβε μέρος στη ψηφοφορία, τότε το συλλογικό όργανο δεν είναι νόμιμα συντεθειμένο. Εξαιρείται πρόσωπο που είναι αρμόδιο για την τήρηση των πρακτικών.

Τα παραπάνω επεσήμανε η Δικαστής του Διοικητικού Δικαστηρίου Έλενα Μιχαήλ εκδίδοντας την απόφαση της στην υπόθεση αρ.: 586/2014, όπου με βάση τη νομολογία ανέλυσε περαιτέρω το θέμα της νόμιμης συγκρότησης ενός συλλογικού οργάνου, προσθέτοντας:

«Παρόμοιο ζήτημα εξετάστηκε και απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Πάφου ν. Όλγας Ελευθερίου Κορακίδου, Α.Ε. 29/2010, 2.4.2014. Σχετικό, είναι το πιο κάτω απόσπασμα:

«Όπως πολύ εύστοχα στην πρωτόδικη απόφαση επισημαίνεται:

“Το άρθρο 21 αποτελεί το απαύγασμα και την κωδικοποίηση της λαμβανόμενης στο ζήτημα νομολογίας. Δεν είναι γενικό άρθρο ώστε να επικρατεί έναντι αυτού η ειδική νομοθεσία του περί Δήμων Νόμου. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Η σχετική νομοθεσία, που προνοεί για δημόσιες συνεδριάσεις των καθ’ων, πρέπει να διαβιβάζεται υπό το φως του άρθρου 21.”

Σύμφωνα με τη γενική αρχή που διέπει τη σύνθεση των συλλογικών οργάνων, όπως η εν λόγω αρχή διαμορφώθηκε από τη νομολογία, ελληνική και κυπριακή, η συμμετοχή στη συνεδρία ενός τέτοιου διοικητικού οργάνου, προσώπου, έστω και ενός ξένου προς τη νόμιμη συγκρότηση του, επηρεάζει άμεσα το νόμιμο της συγκρότησης του και καθιστά τις αποφάσεις του άκυρες λόγω έλλειψης αρμοδιότητας. (Medcon Construction Ltd κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 441). Ακόμα και απλή παρουσία τρίτων στη λήψη απόφασης, επενεργεί καταλυτικά στην εγκυρότητα της (Πανεπιστήμιο Κύπρου ν. Κωνσταντίνου κ.ά. (1994) 3 Α.Α.Δ 145). Η αυστηρή αυτή προσήλωση της νομολογίας στον κανόνα που κωδικοποιήθηκε στο άρθρο 21 του Νόμου 158(Ι)/99 και γενικά στο σύνολο των κανόνων του διοικητικού δικαίου που οδήγησαν στη διαμόρφωση της εν λόγω γενικής αρχής, αποσκοπεί, αφενός στην προστασία του αρμόδιου οργάνου από την οποιαδήποτε παρέμβαση, οσοδήποτε απομακρυσμένη και αν φαίνεται και αφετέρου στην προστασία του διοικούμενου διότι εξασφαλίζουν τη διερεύνηση της υπόθεσης που τον αφορά αυστηρά από τα πράγματι αρμόδια σώματα. Δεν βλέπουμε πώς είναι δυνατό να υπάρχει περιθώριο απόκλισης από την εν λόγω αρχή, επειδή οι συνεδριάσεις είναι δημόσιες. Εξάλλου και οι πρόνοιες του Κανονισμού 5(β), τις οποίες έχουμε ήδη παραθέσει πιο πάνω και οι οποίες δεν θέλουν καμιά ανάμιξη ή παρέμβαση από το κοινό που παρακολουθεί τις συνεδριάσεις, βεβαιώνουν του λόγου το ασφαλές. Όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε από το Δικαστή Νικήτα στην Υπόθεση Αρ. 1086/99, Ανδρέας Δρουσιώτης κ.ά. ν. Δήμου Λεμεσού, ημερομηνίας 4/7/2001, «Ο κανόνας εξυπηρετεί την αρχή της διαφάνειας, αλλά δεν μεταβάλλει τους κανόνες που αφορούν τη σύνθεση και λειτουργία ενός συλλογικού οργάνου».»

Συνεπώς, και στην υπό κρίση υπόθεση η παρουσία προσώπου που δεν θα έπρεπε να παρίσταται κατά τη λήψη των προσβαλλόμενων αποφάσεων πλήττει τη νομιμότητα της σύνθεσης του οργάνου καθιστώντας κατά τον τρόπο αυτό παράνομη τη διαδικασία.

Παράλληλα για να συνεδριάσει νόμιμα ένα συλλογικό όργανο πρέπει να κληθούν νομότυπα και εμπρόθεσμα όλα τα μέλη του στη συνεδρία, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που το συλλογικό όργανο συνεδριάζει σε τακτές ημέρες και ώρες.»

Σύμφωνα με τις αρχές ως εκφράστηκαν στην Αναστασίου ν. Ε.Τ.Ε.Κ. (2003) 3 Α.Α.Δ. 616, για να θεωρηθεί ένα συλλογικό όργανο ως νόμιμα συντεθειμένο, δεν αρκεί η παρουσία των μελών που αποτελούν απαρτία αλλά θα πρέπει ταυτόχρονα να προκύπτει η έγκαιρη πρόσκληση των μελών».

 

 



Πρόσθεσε ένα σχόλιο